Onze camptrailer.nl avonturen

Welkom op onze Camptrailer.nl pagina

Voor onze duiktripjes waren wij op zoek naar een kampeermiddel dat aan een aantal specifieke eisen zou moeten voldoen. Zo mocht het niet teveel bagageruimte van de auto in beslag nemen. En ook wilden wij geen groot obstakel voor de deur. Het moest snel opgezet en afgebroken worden. In onze zoektocht kwamen we eigenlijk niet verder dan dat het eigenlijk de gecombineerde eigenschappen zou moeten bezitten van een camper, vouwwagen, vouwcaravan en caravan. Totdat we via internet bij de Camptrailer uit kwamen.

2010_0806AL.JPG (129129 bytes)

De Camptrailer is compact, past in de garage en is daardoor altijd stand-by. Hij is heel geschikt voor weekendjes weg en trekvakanties. Heeft voldoende comfort voor twee personen. En door voldoende bagageruimte in de caravan blijft er in de auto ruimte over voor de duikuitrusting en de hond. Met een fietsendrager op de dissel is hij voor ons compleet. Aanvankelijk hadden we alleen de bijgeleverde Cabin tent maar in 2006 hebben we toch ook de grotere Docktent aangeschaft.

Vanaf begin april tot oktober staat de Camptrailer stand-by klaar in de garage. Lekker makkelijk als we er eens spontaan uit willen. Het enige wat we moeten doen is een krat met kleding en een met proviand in te laden, de Camptrailer achter de auto te koppelen. En rijden maar!

Voortent Wij hebben inmiddels verschillende luifels en tenten voor aan onze Camptrailer zodat wij afhankelijk van weer en verblijfsduur ons mobiele onderkomen kunnen aanpassen.  Van smal, medium tot large de Docktent hebben we in het voorjaar 2016 vervangen voor een speciaal voor de Camptrailer ontwikkelde Karsten tent.

wp_20160918_15_50_01_pro

Camptrailer Club Kijk ook eens op de Website van de Camptailer Club voor alle informatie over de Camptrailer en andere mini caravans. De Camptailer is onder meerdere namen in Nederland op de markt gebracht o.a. ook als the Fly of als Travel & Camp. Op dit moment is de Camptrailer (of een van de opvolgers) in Nederland niet meer nieuw te verkrijgen. Maar op bestelling is hij nog wel leverbaar vanuit Portugal.

2009_0906AX
de leukste file van Nederland

Camptrailer Club treffen. Elk jaar komen een grote groep camptrailer of andere mini caravans eigenaren, in september een weekendje, bij elkaar. Dit jaar ontmoeten we elkaar van vrijdag 2 t/m zondag 4 september 2022 op camping De Karekiet, in Buren. Voor aanmelden en meer informatie zie de site van de Camptailer Club

Advertentie

Einde recreatiepark Zwartven

Naast onze Camptrailer zijn wij ook nog in het bezit van een stacaravan (Chalet) op een jaarplaats op recreatiepark Zwartven in Brabant. In december dit jaar is het definitief over en uit voor het camping gedeelte.

Dit betekent dat wij dit jaar de caravan moeten verwijderen en de campingplaats leeg moeten opleveren. Het chalet is inmiddels al verkocht en wordt in september opgehaald. Maar er moet nog veel gebeuren voordat het zover is.

Daarom hebben wij onze vakantie opgesplitst in twee weken Frankrijk en een week klussen op Zwartven.

Camptrailer weekend, 2-5 september 2021

Het jaarlijkse hoogtepunt staat weer voor de deur, Het Camptrailer weekend! Elk jaar komen we het eerste weekend van september weer bij elkaar. Aanvankelijk alleen Camptrailers maar later ook de opvolgers zoals de Fly en andere kleine mini caravans als de Gobanna’s en de Go-Pod.

Omdat het vorig jaar zo goed bevallen was om in verband met Corona te kunnen beschikken over privé sanitair, staat het weekend dit jaar opnieuw gepland op camping de Blekkenhorst, te den Ham.

Donderdagochtend pak ik ik de Camptrailer in. Het is maar voor een paar dagen dus is het allemaal zo gepiept. Als Hans terugkomt van zijn radioshow vertrekken we richting Den Ham. De eerste Camptrailerclub-ers staan er al een paar dagen.

Hans gaat, net als vorig jaar, ’s avonds weer terug omdat hij vrijdagochtend nog moet werken. Alleen was ik vorig jaar met mijn eigen auto en had ik dus nog beschikking over eigen vervoer. Omdat ik overgestapt ben naar elektrisch rijden en ervan uit ging dat laden hier een dingetje zou zijn heb ik nu even geen auto…. Niet dat dat een probleem is, integendeel zelfs! Maar ik realiseer me wel dat kamperen met een elektrische auto een dingetje is. Veel auto’s mogen geen aanhangwagen trekken en diegenen die dat wel mogen hebben al snel problemen met de actieradius…. Zolang wij in ons huishouden nog een normale trekauto hebben, geen probleem, maar hoe zou dat zijn in de toekomst?

’s Avonds wandel ik met Tommie over landgoed Eerde dat vlak bij de camping begint. Open velden, beekjes, kleinschalige landbouwbedrijven in een mooi bos landschap, afgewisseld met coulissen landschap. Heerlijk om uren te verdwalen…. Op een veldje leg ik dit jonge vlees stiertje vast, je kan goed zien hoe stevig hij straks zal uitgroeien.

Op de fietspaden is het erg druk naast de vele ‘gewone toerfietsers maar ook met groepen feestfietsers. Vrijgezellen-avonden op de fiets met allemaal een sluier op het hoofd tot een groep oudere dames met roze hoed op de kop. Deze laatste groep vind ik minder geslaagd, wat een vervelende taarten! Zonder op of om te kijken, fietsen ze over zowel de onverharde weg als het fietspad met hun deels elektrische fietsen. Samen met Tommie spring ik van links naar rechts om ze te ontwijken. ‘Teute’ oude wijven zijn niet leuk, is onze conclusie….

Vrijdag komt de grootste groep aan en raakt ‘ons’ veldje lekker gevuld. Tussen het opzetten is er voldoende tijd om alle laatste nieuwtjes te delen en bij te kletsen over de ontwikkelingen van het afgelopen jaar.

Nieuw dit jaar in de club is een mini hefdak caravan de Trigano mini 290. Officieel geen teardop caravan meer maar ik raak op slag verliefd. Ik heb geen idee hoe lang onze Camptrailer nog mee gaat, maar dit zou wat mij betreft zo zijn opvolger kunnen worden

Zaterdag sluiten de laatste minicaravans aan en wordt het vanzelf weer laat…..

Iedereen bedankt voor weer een onvergetelijk jaarlijks Camptrailer weekend! Benieuwd waar we volgend jaar terecht komen……

Mini Tour de France 3 – 11 juli 2021

Ook dit jaar brengt Corona beperkingen mee voor onze vakantie. In de maand juni behoort Frankrijk tot een risico-land en is het alleen toegestaan om naar Frankrijk te reizen indien dit strikt noodzakelijk is. Hoewel wij vakanties heel belangrijk vinden zien wij het in elk geval niet als strikt noodzakelijk en wachten we af tot Frankrijk weer open gaat.

Hans heeft in juli zijn vakantie gepland maar helaas moet zijn vervanger i.v.m. ziekte afzeggen. Het gevolg is dat onze vakantie naar voren verplaatst wordt en wij nog twee weken overhouden.

Nog maar half gevaccineerd vertrekken wij vanuit Brabant met een CTB richting La douce France. Doordat wij nog maar zo’n 10 vakantie dagen over hebben, wordt het helaas ook dit jaar opnieuw geen grande tour door Frankrijk. Meer een op-en-neertje naar camping Domaine de la Gagère, Luzy.

De camping ligt prachtig boven op een berg( heuvel) met uitzicht op een van de mooiste zonsondergangen van Frankrijk. in het natuurgebied Parc Naturel Régional du Morvan. Arme Tommie, dat wordt weer veel lopen en op zijn leeftijd is het ook wel een uitdaging. Dat Tommie er zin in heeft, leidt geen twijfel. Vanaf het moment dat hij ons mini-vakantie-onderkomen ziet, is hij niet meer uit de buurt geweest. Tommie is veel te bang dat wij hem vergeten mee te nemen.

Wat het weer betreft hadden we het niet helemaal getroffen, het was wat wisselvallig. De afgelopen tijd heeft het hier aardig geregend en het bos is wat drassig. Tommie komt soms als een zwart hondje terug na een stevige wandeling in het bos. Maar gelukkig bleven er voldoende zonnige periodes over. Als het niet zo heet is ben je lekker wat actiever.

Het restaurant op deze camping is geweldig. Elke dag kun je kiezen uit twee keuze menu’s waarvan eentje vegetarisch. De eerste avond wordt Hans aangezien voor Bas Westerweel en deze meneer laat duidelijk weten dat hij daar geen fan van is. Maar gaandeweg de avond gaat de conversatie een heel andere kant op. Deze meneer, met een eigen kijk op het leven, blijkt samen met zijn vrouw over veel humor te beschikken. De rest van de vakantie hebben wij bijna elke avond onze tafel gedeeld en met zijn vieren gedineerd.

Normaal reizen we na maximaal zo’n 5 a 6 dagen verder naar de volgende bestemming maar dit jaar zijn we op deze camping blijven hangen. Het doel onze batterij weer op te laden is bereikt. Vol energie gaan we weer op reis naar huis.

We sluiten af met nog een weekendje Brabant waar we de caravan poetsen en een paar wasjes draaien. zodat thuis ons sleurhutje zo de garage weer in kan.

Welkom in 2021

Nu slaapt onze Camptrailer nog lekker in de garage maar het voorjaar komt er aan. …

3-6 september 2020, Camptrailer weekend den Ham

Dit jaar was het spannend of het Camptrailer weekend door zou kunnen gaan. Vanaf maart dit jaar hebben wij in Nederland te maken met Corona (Covid-19) maatregelen. Vanaf de zomer zijn de maatregelen wel weer wat versoepeld maar om onder deze omstandigheden een Camptrailer weekend te organiseren, tja daar moet je goed over nadenken.

In het voorjaar staan Harry en Elly op camping de Blekkenhorst in den Ham. Via de groep stuurt hij een foto van hun uitstapje en vermeldt erbij dat op deze camping elke plaats beschikt over privé sanitair. Spontaan stuur ik een reactie terug met de vraag of dit niet een goed idee zou zijn voor het jaarlijkse Camptrailer treffen? Na wat onderhandelen met de eigenaar is dit inderdaad een mogelijkheid.

Het zal een ‘anders dan anders’ weekend worden en er gelden andere spelregels. Door de Corona beperkingen is het zwembad alleen op afspraak open voor leden uit hetzelfde huishouden en ook het restaurant is gesloten. Tevens moeten we rekening houden met de anderhalve meter regels etc. In groepsverband is dat wel even een weg zoeken. Met het afhalen van de Chinese maaltijd moet je zelf bepalen of je per huishouden een eigen maaltijd besteld of doe je mee met met de gezamenlijke bakjes, en hoe zit het dan met de opscheplepels? Kortom allemaal zaken waar je thuis niet over hoeft na te denken. Maar gelukkig smaakt het eten er niet minder om.

Als we aankomen is het opzetten in de regen. Maar wat een luxe (wel een beetje oude glorie) om een eigen douche en toilet te hebben. We staan dit jaar ook niet allemaal op elkaar gepakt op één veld maar elke minicaravan heeft een eigen plek en we staan ook iets meer verspreid. Maar de camping ligt in een prachtige omgeving waar veel is te beleven op de fiets of te voet. Het weer houdt niet echt over maar tussen de spatten door valt het eigenlijk best nog wel mee.

Wijngaard en wijnmakerij de Tappenmars

Op loopafstand ligt de Tappenmars. Een heuse Overijsselse wijnboerderij. Het natuurlijk altijd leuk om lokaal te kopen en zeker als het om Nederlandse wijnen gaat. De belangstelling om in Nederland wijn te verbouwen neemt een steeds grotere vlucht. Hier zie je niet de traditionele wijndruiven die je misschien gewend bent. Zo is de Gris gemaakt van Souvignir gris en Solarisdruiven, dit zijn druivenrassen die beter afgestemd zijn op ons klimaat. De zwakke schakel in ons klimaat; druiven houden in het najaar van de zon daar bouwen ze het zoet op en ze hebben een hekel aan nat weer in het najaar. Zou je bijvoorbeeld de traditionele Franse druivenrassen planten? Dan zouden de vruchten klein en zuurder blijven en ook zou je veel gif nodig hebben tegen schimmelziektes. Maar met de veredeling van druiven die voor ons klimaat meer geschikt zijn is er in de afgelopen jaren veel winst geboekt. Kijk er niet van op dat veel top restaurants tegenwoordig steeds vaker ook Nederlandse wijnen op de kaart hebben staan. Vooral als deze in de regio geproduceerd zijn. En al die Nederlands wijnboeren streven er naar om hun producten steeds verder door te ontwikkelen. Hierdoor doet Nederland inmiddels ook internationaal mee. Dit zijn twee van die top wijngaarden: Betuws Wijndomein in Erichem Gelderland en Wijngaard St Martinus. In Vijlen Limburg.

Het zonnetje breekt door….

Hans moet maandag weer werken en zondagmiddag pakken we alles weer in. Het is ons laatste kampeeruitje voor dit jaar, tenminste het laatste kampeeruitje met de Camptrailer. In Brabant kun je ons nog regelmatig op de camping in onze Chalet (stacaravan) vinden. Lekker warm bij de houtgestookte kachel….

Voor iedereen die het Camptrailer weekend in 2020 heeft gemist. Het schijnt dat er een herkansing in 2021 komt. Camptrailer weekend 2021: 3-5 september op camping de blekkenhorst, den Ham. Voor aanmelden en meer informatie zie de site van de Camptailer Club

Mini tour de France, 8 juli t/m 14 juli 2020

In Frankrijk is de ‘confinement’ opgeheven en zijn vanaf 1 juli ook de campings weer open voor bezoekers buiten een straal van 100 km. Tijdens deze lockdown is de code in Nièvre nog lang rood, ondanks dat er daar relatief weinig besmettingen zijn. De reden van de code rood ligt hem meer aan het tekort aan IC bedden.  Ja, reizen anno 2020 is anders dan normaal, zolang het virus nog aanwezig is. En dus  moeten we ons aan passen aan deze tijdelijke omstandigheden. Het weer tijdens onze twee weken vakantie valt in Nederland wat tegen, waardoor we uitzoeken of we toch verantwoord op vakantie kunnen naar Frankrijk. 

In de overwegingen die we maken, kiezen we voor een camping die maximaal op één dag reizen vanaf Nederland ligt.  We willen ook niet naar TE druk bevolkte gebieden dus de camping moet in een rustige omgeving liggen. De camping die we uitkiezen lig in het ‘Parc Naturel Regional de Morvan’ in het departement Nièvre. Een prachtig gebied en we komen al een aantal jaren op deze camping. We hebben zeer goede ervaringen.  Tijdens het reserveren werden we gerustgesteld. De camping heeft een corona protocol waar strikt aan gehouden wordt. Zo zijn de tafels in het restaurant deels naar buiten verplaatst en ingedeeld naar gezamenlijke huishoudens en ook gelden er o.a. aanvullende regels bij de toiletgebouwen. Al met al denken wij dat we op een verantwoorde manier op vakantie kunnen naar camping La Gagère kunnen.

Op weg richting Frankrijk heeft Hans de route uitgestippeld. Hij wil niet door Parijs. We rijden via Reims en Troyes. Omdat de navigatie de voorkeur voor Parijs blijkt te hebben, hebben we die uitgezet en rijden we gewoon op de kaart. Wel weer een heel ouderwets gevoel. Maar de kaart is lang niet zo gedetailleerd dat je alle wegen goed kan volgen. Dus ook deels maar gewoon  de verkeersborden volgen. En dan kan het zo maar gebeuren dat je midden in de nacht dwars door het centrum van Reims rijdt en je geen idee hebt hoe je hier er weer uit komt. Maar goed, wij zitten droog en het asfalt schuift onder ons door en komen we langzaam steeds dichterbij het einddoel. Als de navigatie weer aanstaat hoor ik Hans af en toe flink boos worden waarom we toch zo ver omrijden. Hij ziet op de kaart allemaal tussenwegen die veel korter waren.  Ik vind het allemaal prima en geniet van de stukken peàge. De kilometers die we moeten gaan, tikken op dit soort wegen veel sneller weg als de ‘korte route’ van Hans.

Rond lunchtijd komen we boven op de berg aan. Bij de receptie geven ze aan dat de camping bijna vol is en dat er geen plaatsen meer rond het zwembad zijn. Floor stelt voor om een rondje over de camping te maken om er uit de nog beschikbare plekken er zelf eentje uit te zoeken. Met de plattegrond in de hand hebben we snel ons ideale stekje gevonden. Van ’s morgens tot ’s avonds zon maar ook genoeg schaduw voor als het te warm wordt. Daarnaast ook een lekker rustig hoekje op de camping met veel privacy.

Links op de foto zie je onze toilettent annex hondentent. De bench van Tommie en onze Porta-Potti vinden er een gezamenlijk plekje. Dat maakt ons deels onafhankelijk van het toiletgebouw en  Tommie heeft een mooi afgesloten plekje voor de nacht. Na twee dagen blijkt dat we de porta-Potti niet nodig hebben. We hebben een desinfecterende spray die we mee nemen naar het toilet. Eerst alles schoonspuiten, droogmaken met toiletpapier en Corona-veilig je ‘ ding doen ‘. Met een toiletgebouw zo dichtbij, is dat veel praktischer dan het ge-urm op een chemisch toilet in een tentje.

’s Morgens draai ik me nog even om als Hans voor dag en dauw op is om te zwemmen waarna hij op de terugweg vers brood mee neemt uit het winkeltje. Ik zorg dan dat de stoeltjes al klaar staan in de zon en starten we de dag met een Frans petit déjeuner….

In de bossen direct om de camping heen brengen wij samen met Tommie veel tijd door. Ondanks het warme weer is het in het bos aangenaam koel zodat een wandeling ook in de middag mogelijk is. Door het hoogteverschil is het  een uitdaging om hier te wandelen. Het pad omhoog bij de Mont Dôme is heftig. Maar boven op deze berg wordt de moeite beloond. Een mystieke plek met een hunebed uit de periode van de Galliërs. 

Het voelt als een heilige plek in het bos en het valt ons op dat Tommie zijn energie ook anders is als anders. Met respect verlaten wij weer deze plek en vervolgen onze wandeling via de andere kant van de berg richting de camping.

We mijden drukke plaatsen zoveel mogelijk, dus geen musea en uitstapjes naar Franse weekmarkten. We brengen veel tijd door rond de caravan met het lezen van een boek, af en toe een plons in het zwembad, drie keer per dag een wandeling in het bos. En als dagelijks hoogtepunt een uitstapje naar de plaatselijke supermarkt. Hoewel niet verplicht, draagt de meerderheid van de mensen in de winkels mondkapjes en wij passen ons daarbij aan. Voelt wel goed, we zitten niet te wachten op ongewenste souvenirs.  

Maar het echte hoogtepunt van de dag was het diner op de camping. Wij houden niet van kokkerellen in onze mini keuken. Tijdens de vakantie zo min mogelijk. Maar gelukkig wordt hier in het restaurant bijna dagelijks een diner geserveerd. Je kunt steeds kiezen uit twee opties waarvan een vegetarisch. Andere jaren zat je aan lange tafels en ontmoette je leuke en kleurrijke mensen. In Corona tijden is dat aangepast. De tafels staan verder uit elkaar en per huishouden een eigen tafel. Wij missen het table d’hôte gevoel wel maar dat is nu even niet anders.

Een keer eten we met zijn vieren. Zondagmorgen ontmoet Hans  na het zwemmen, Henk en Karin. Gasten die wij van vorig jaar kennen. We spreken af om ’s middags een borreltje te drinken op het terras. Als zij aangeven dat zij ’s avonds ook gereserveerd hebben in het restaurant stel ik voor om samen een tafel te delen. Dat is, op eigen verantwoordelijkheid mogelijk en de avond vliegt voorbij. Te kort om alles te bespreken. Zo gezellig dat we adressen uitwisselen en elkaar in Groningen gaan terug zien.

 

We genieten deze week volop van het goede leven en rusten daarnaast lekker uit. Maar na een week krijgt Hans last van jeuk. Niet van een muggenbult of zo. Hans heeft zijn boek uit en hij wordt onrustig omdat hij er weer van droomt om te beginnen met de Arbeidsvitaminen. Dus tijd om de boel weer in te pakken en ons voor te bereiden op de terugreis.

We laten het navigatie systeem drie routes uitrekenen. Hans kiest de kortste route (weer via Reims) Maar na drie uur vervolgen we de route met de snelste route. Binnendoor is korter maar kost wel heel veel extra tijd. Op de autoroute leggen we met ruim 120 km/u – inclusief caravan- veel meer ontspannen het laatste traject in Frankrijk af. In België met de avondspits langs Brussel en daarna via Breda naar huis.

De volgende dag de camptrailer schoonmaken en terug in de garage. Nu nog een lang weekend naar onze chalet op de camping in Hooge Mierde. En dan… Is Hans zijn jeuk verdwenen en mag hij eindelijk weer aan het werk.

Floor, Tim, vrijwilligers en restaurant medewerkers. Bedankt, wij hebben een heerlijke week bij jullie op de camping gehad

2020 en toen was er Covid-19….

Nederland ging vanaf 12 maart 2020 in lock-down. Het Covid-19 virus was vanuit Wuhan, via de zijde-route, in Noord Italië aangekomen. Ski toeristen hebben het virus vervolgens mee terug genomen en met Carnaval heeft het virus zich voorlopig in ons land kunnen vestigen.

Bij de eerste ingrijpende maatregelen dachten we nog, over een paar weken is alles vast wel weer onder controle. Maar dat bleek veel te positief ingeschat. De Camptrailer blijft voorlopig geparkeerd in de garage. Campings moesten ook in Nederland noodgedwongen hun deuren (en sanitair) sluiten. Maar ook de grenzen binnen Europa gingen dicht, met name ook de Belgische grens was hermetisch gesloten.

Wij hebben een chalet op een recreatiepark staan, letterlijk tegen de Belgische grens maar zelfs even goedkoop tanken was er niet meer bij. Van de ene dag op de andere alles potdicht.

Onze jaarlijkse vakantie met de Camptrailer in juni lijkt er niet in te zitten dit jaar. Natuurlijk hoeft niemand ons zielig te vinden want wij kunnen natuurlijk altijd een paar weekjes naar onze chalet. Doordat wij een jaarplaats hebben met eigen douche en toilet, mogen wij van ‘de veiligheids regio’ hier gewoon gebruik van maken. Wat we dan ook regelmatig doen. Wel nemen wij alles wat we nodig hadden vanaf thuis mee zodat we daar geen boodschappen etcetera hoeven te doen.

privé sanitair

Maar vanaf 1 juni komen er langzaam enkele versoepelingen met betrekking tot de Corona maatregelen. Wat toch weer wat mogelijkheden biedt. In Nederland gaan langzaam de campings weer open en vanaf 15 juni de sanitairgebouwen. Ook gaan er steeds meer grenzen in Europa open en kunnen we vanaf 15 juni weer richting Frankrijk. Wij twijfelen nu toch wel weer een beetje, of we niet toch nog even een paar weekjes naar Frankrijk willen….

Gezondheid voorop….! Dus eerst maar even aan kijken hoe het toerisme weer op gang komt. Ook willen we niet volledig afhankelijk zijn van openbaar sanitair. Als we een eigen toilet-tent meenemen, hebben we zelf de regie over de schoonmaak! En tevens heeft Tommie meteen een prachtig hondenverblijf. Er is voldoende ruimte voor de porta potti en Tommie’s bench. Vantevoren zullen we ons goed moeten voorbereiden omdat de regels per land verschillen. Wat moet je doen als je daar toch ziek wordt? Als we gaan zou ik het liefst wel in één keer terug naar huis kunnen rijden. Dus Zuid Frankrijk heeft niet onze voorkeur…..

Binnenkort ga ik met Hans onze vakantie plannen. We leggen dan de periode vast. Alle opties houden we open. Wordt het Brabant , Frankrijk met de Camptrailer of blijven we gewoon thuis? Dat kan natuurlijk ook…

En mocht het straks verplicht worden om ook in het zwembad een mondkapje te dragen, geen probleem.. daar zit ik niet mee…. (in Tsjechië moet men op het naaktstrand ook verplicht een mondkapje op…. hahaha)

Camptrailerweekend 2019 in Loenen

Op het trekkersveld op camping Reeëndal is van 6 t/m 8 september ruimte gereserveerd voor ons jaarlijkse club-treffen. Als ik arriveer, staan de die-hards er al een paar dagen. Een beetje inschikken en dan rollen we onze camptrailer op zijn plek. Hans is nog aan het werk, hij komt later. Met het opzetten alleen even hulp met de tent over de achterklep trekken daarna kan ik de tent strak afspannen. Ja, op zo’n treffen.. dan moet hij goed staan en niet met de ‘Franse-slag’.

Vanuit de camping loop je zo het bos in. Het bos is zeer uitgebreid. Je kunt hier uren lopen (of verdwalen……) Van de eigenaar kregen wij een kopietje van de plattegrond van de omgeving. Helaas niet heel duidelijk, maar 3 uur later toch weer de weg terug gevonden. Tommie is in zijn element. Hier lekker veel lopen en ’s nachts slapen in de bijzet tent.

’s Avonds onder de partytent bij elkaar met kaarsverlichting. Gezelligheid ten top. Na een jaar is er weer veel bij te praten. En zoals altijd, naar gelang de avond vordert, worden de conversaties geleidelijk steeds vager, net als deze foto.

De hoogste waterval van Nederland. Dat vraagt natuurlijk om er een muntje in te gooien. Niet voor ons zelf dit keer maar voor Martin en Ingrid die dit weekend een klein beetje hun vrijgezellenavond vieren. Nu maar hopen dat alle goede wensen uit gaan komen…..

Zondag loopt het weekend voor de meesten ten einde en vind er een waar exodus plaats met de leukste auto-caravan combinaties. Tja, je hebt mensen die op vakantie gaan met een caravan van 10 meter, maar je heb ook mensen die gewoon twee (!) caravans achter de auto aanhangen. Wel zo leuk…..

Zondag gaan we met een wat kleinere ploeg naar het plaatselijke pannenkoekenhuis. Zelden heb ik iemand meer zien genieten van zijn pannenkoek als deze man. Het is al laat als we terug komen op de camping. Ik neem afscheid van Hans die morgen weer de arbeidsvitaminen gaat verzorgen.

Iedereen weer bedankt voor de gezelligheid en hopelijk tot volgend jaar de 12e editie.

Tour de France, 19 juni t/m 5 juli 2019

Klaar voor de start

We vertrekken ook dit jaar weer vanaf de camping in Brabant; dat scheelt ons 140 kilometers op het eerste traject. Plus, we kunnen de laatste spulletjes die we normaal op de camping gebruiken meenemen, zoals de toilet tas en reis-bench voor Tommie. Vanmorgen met de laatste spullen inpakken kwam ik er achter dat ik drie broeken voor Hans had ingepakt en slechts één voor mijzelf. Je gaat er natuurlijk vanuit dat het mooi weer wordt, maar ik vind het toch wel prettig om een reserve lange broek te hebben. Dus overdag nog even naar Bladel gegaan om te shoppen. Geweldig geslaagd bij Square herenmode en direct voor Hans ook een mooi kreukvrij vakantie-shirt aangeschaft.

De rest van de dag hangen we wat rond in Brabant en wandelen met Tommie zodat hij vannacht uitgeplast en gepoept met ons mee op reis kan. Rond 22:00 uur zijn we klaar voor de start en kan het vakantie avontuur beginnen. Binnen een paar minuten zitten we in België en neemt Hans het stuur over. Het is zo rond de langste nacht lekker lang licht en we zijn Antwerpen allang voorbij als het serieus donkerder gaat worden. De meeste vrachtwagens zoeken een plek voor de nacht en het wordt steeds rustiger op de weg. We zitten al een stuk in Frankrijk als Hans het stuur overgeeft aan mij. Geleidelijk worden de wegen wat groter en ik kijk uit naar de Péage (tolwegen) ik vind het altijd weer spannend of onze tol badge nog werkt. Wat gespannen rij ik op het automatische Liber-T poortje af . Ja hoor, daar klinkt de ‘ping’ in de auto en de slagboom zwaait open. Ik ben opgelucht. Ik ben de eerste keer steeds bang dat de batterij leeg is en dat ik dan met caravan en al achteruit moet rijden op zoek naar een bemand tol poortje.

Lost in Paris

In Parijs ’s nachts onze volgende uitdaging. De Périphérique is weer afgesloten en bij oprit staat keurig dat hij is afgesloten maar geen omleidingsroute. De truc om dan maar een vrachtwagen te volgen in de hoop dat die wel de weg weet…. Loopt niet goed af, deze raakt ook verdwaald. De navigatie is hoogst irritant omdat die ons alleen maar richting de afgesloten Périphérique blijft sturen. Ik zoom het scherm van de navigatie wat uit en probeer maar zoveel mogelijk parallel de aangegeven route te blijven rijden. Soms met succes maar ook af en toe hopeloos de weg kwijt. Met een caravan achter je aan in het holst van de nacht heb je 4 ogen nodig om alles in de gaten te kunnen houden. De sfeer in de auto raakt wat geïrriteerd, nee niet hierheen, NU moet je of liever nèt had je… Ineens zie ik een oprit naar links in een split second besluit ik die te pakken. En dan ineens is alles weer OK en zitten we weer op de goede weg. Hans kan het nog niet helemaal geloven en probeert nog wat twijfel te zaaien maar te vergeefs…. Ik laat me niet van de wijs brengen en Hans mag weer slapen. De rest van de reis verloopt soepel en als het licht is neemt Hans weer het stuur over. Telkens wanneer de benzinetank om wat aandacht vraagt wisselen we van positie en hebben we een korte sanitaire stop. En als we héél véél zin hebben, mag zelfs Tommie er even uit voor een sanitaire honden stop.

Het is even na tienen als we op La Sesquière aankomen. De ontvangst door Koosje en Maarten is als vanouds weer heel gastvrij. Het voelt als een beetje thuiskomen.

Niet veel later klinkt er Prrrr, Prrrr, Prrrr in het dal tegen over de Teletubbies heuvel. Rob draait de pootjes uit onder de caravan. Het is al lekker warm en hoe eerder de tent overeind staat, hoe liever het ons is. De tent staat, net als altijd, weer keurig strak afgespannen. Hans heeft de kast en het overige meubilair in orde gemaakt. Nadat de tv geïnstalleerd is, is het tijd voor een douche. en even bijkomen onder de luifel. In de ligstoel voel ik het geschommel nog van de auto en niet veel later ben ik vertrokken in een diepe slaap.

Het wordt weer een heerlijke week met veel gezelligheid op ‘de berg’. De receptie/restaurant ligt op het hoogste punt van de camping. Vakantie is voor ons vakantie dus proberen we echt zo min mogelijk zelf te koken. En het treft. Maarten is een fantastische kok die de heerlijkste dagmenu’s bereidt. Het eten word aan lange tafels geserveerd zodat je vanzelf de leukste ontmoetingen en conversaties hebt. En dat al natuurlijk ‘avec une pichet de vin’ (karafje wijn). Overdag tripjes in de omgeving zoals o.a. Cordes sur Ciel. Beneden in dit middeleeuwse stadje heb je de weekmarkt maar de attractie van dit plaatsje ligt in het oude stadshart boven op de berg. Via ongelooflijk steile straatjes kringelt je de berg op en eenmaal boven aangekomen heb je minimaal 5 minuten nodig om weer op adem te komen. Ik ben de schaamte allang voorbij en zou het liefst met het toeristentreintje naar boven gaan maar met Hans naast me is dat géén optie…..

Dit jaar geen Vue de Jean Jacques op het plein in Vieux. Wel zo rustig, denkt Tommie. De hele week blijft het weer geweldig maar komende zaterdag gaan we hier naar code rood: weeralarm! Het gaat heel warm worden maar gelukkig is het ons gelukt om een campingplaats te vinden aan het strand van de Middellandse Zee. En daar is het net iets koeler….

Op camping le Sérignan Plage Nature bezetten wij de allerlaatste vrije plek. Na de ruimte die we bij camping La Sesquìere hadden, is het wel even schrikken. Zo hutje mutje op elkaar. Maar goed, het is maar voor een paar dagen dus dat overleven we heus wel. Het fijne van deze camping is dat je zo vanaf de camping een stuk privé strand op loopt. Dat hebben wij dan ook maar direct gedaan. De duik in het frisse water viel wel een beetje tegen. Het leek wel of je in je bad stapte, het water is lauw warm…. maar met de rustige branding is het toch heerlijk genieten.

Ik ben zo verrast dat uitgerekend vandaag wederom een opera avond georganiseerd is. Twee jaar terug hebben we deze avond ook bijgewoond. Ik heb toen zo genoten. We wilden in het ‘la Villa’ restaurant eten maar dat was in verband met de voorstelling gesloten. En ‘Le Clos des Oliviers’ was volgeboekt. Lichte paniek. Moeten we nu zelf gaan koken? Nee, natuurlijk niet. Snel eten afhalen in ‘La Village’. Door alle omzwervingen komen we iets te laat maar zelfs op een camping is dat lekker chique…. Podium is buiten in het Romeinse bad ‘le Balnéo’. Er staan rond het podium een paar honderd stoelen voor het publiek. Alles is vol behalve op de eerste twee rijen. Vast voor genodigden denk ik, maar in mijn slechte Frans vraag ik of deze stoelen liberté zijn en er wordt vriendelijk terug geknikt. Dus wordt ons te laat komen beloond met twee van de beste stoelen in dit openluchttheater. De avond is fantastisch, ondanks de warmte zit ik regelmatig met vochtige ogen en kippenvel ademloos te genieten. Een onweersbui in de verte inclusief bliksemschichten maakte het decor nog sprookjesachtiger.

Code Rood. De verkoeling die we hier hoopten te vinden blijft uit. Het zee water is lauw warm en hier koel je je nog nauwelijks af. Overdag is het zwembad nog de enige plek waar je de 40+ temperatuur kunt ontwijken. Als haringen in een ton staat iedereen opgepakt in het water. Op een naturisten terrein vind ik dit iets minder aantrekkelijk dus verblijven wij hoofdzakelijk in de schaduw onder de luifel. We doen dan tussen 10:00 en 18:00 uur noodgedwongen niets. Helemaal niets….. Ook ’s nachts is het afzien als pas tegen de ochtend het iets begint af te koelen. De weersverwachting laat zien dat het alleen maar nog warmer wordt de komende dagen, 43+ graden… We schrappen de plannen om richting de Provence te gaan en bestuderen de weerkaarten in de richting van Noord Frankrijk. Parijs blijkt de beste kaarten te hebben. Maar om daar nu een week te verblijven…. We kiezen toch maar voor camping Domaine de la Gagère bij Luzy. De eerste dagen zal het daar nog heet zijn maar de vooruitzichten zijn goed.

De volgende ochtend pakken we de boel op en na 1,5 uur zit alles netjes in en achter de auto. Dit tot grote bewondering van de buren die ook vandaag zullen vertrekken maar alleen zijn zij al drie dagen (!) bezig met inpakken! Ze zwaaien ons uit als wij richting de poort rijden om af te rekenen. Een paar minuten later op weg richting Luzy. Dan is Hans ineens in paniek. waar is zijn iPhone en portemonnee? ‘Waar heb ik hem gestopt?’ Ik stop de auto en nog op de parkeerplaats gaan we op zoek. Eerst de auto en dan moet ook de caravan open. Maar nergens te vinden. Hans loopt terug naar onze camping plaats om te kijken of hij hem daar heeft liggen. Ik zoek intussen verder als de telefoon over gaat. Niet Hans’ zijn toestel maar de mijne. Een Franse stem praat veel te snel en ik versta alleen: iPhone en reception. Ik antwoord; “Qui en merci Madam….” Ik kan Hans niet bellen en wacht geduldig af tot hij terugkomt. Zijn ogen zijn zo groot en in volle paniek waardoor ik nog voor dat hij in de buurt is, hem toeroep dat zijn telefoon is gevonden. Puffffff, hij ontspant iets en samen lopen we naar de receptie om de portemonnee en iPone te halen die hij daar op de balie heeft laten liggen. Eenmaal op weg kan ik het niet laten om hem nog even in te wrijven dat onze buurvrouw bij nader inzien haar respect voor ons organisatietalent terugneemt. Hans lacht zuur maar is zooooo blij dat alles weer terecht is.

Na Bèziers nemen we de A75 richting midden Frankrijk. De route is werkelijk prachtig van het viaduc de Millau tot de prachtigste bergpassen. Met de airco is het goed toeven en zonder problemen bereiken wij ’s middags de steile toegangsweg richting de camping. De Camping is vorig jaar van eigenaar veranderd Tim en Floor hebben het stokje van Betty en Tom overgenomen. Even is onduidelijk wie we zijn, met reserveren was onze naam blijkbaar niet juist genoteerd. Maar gelukkig krijgen we de schaduwplaats bij het zwembad waar we om gevraagd hadden. We moeten snel de caravan en tent opzetten want we worden zo al verwacht voor het diner. Boven op de berg waait er een aangenaam windje, dit voelt zoveel beter dan de afgelopen dagen.

Ook hier schuif je als gast bij anderen aan tijdens het diner. Bij La Sesquière was Koosje een meester in het samenvoegen van gezelschappen. Maar hier is het meer van: op goed geluk… Maar wij kunnen niet anders zeggen dat wij alle avonden voortreffelijke tafelgasten hebben gehad. De gastvrouw in het restaurant is ‘overgenomen’ door de nieuwe eigenaar, en ik geef ze geen ongelijk we werden weer heerlijk verwend op culinair niveau.

’s Nachts heerlijk geslapen, geen plaknachten meer… Door de aangename temperaturen (dat vinden wij na de 43+) zijn we ook weer heerlijk actief. we lopen veel met Tommie in de oude bossen rond de camping (Parc Naturel Régional du Morvan) De eeuwenoude beuken met hun knoesten en holtes stammen uit de tijd dat Asterix en Obelix hier nog rond wandelden. Natuurlijk hebben we ook meerdere malen Mont Dône bezocht. Op deze heilige berg vinden we restanten van waarschijnlijk grafmonumenten, een soort hunebedden.

De beste Crêpes in town!

Autun is de dichtstbijzijnde middelgrote ‘stad’ in de buurt. Het is een oude Romeinse stad met nog veel oude bezienswaardigheden zoals Musee Rolin of Cathédrale St-Lazare. Helaas is de kathedraal gesloten in verband met renovatie.

Tim en Floor, complimenten hoe jullie het stokje hebben overgenomen. De camping heeft nog steeds die warme welkome en gemoedelijke sfeer. Wij weten zeker dat oude gasten zich bij jullie zeer welkom zullen voelen. Maar ook dragen jullie bij aan vernieuwing. De afwasmachines voor campinggasten had ik nooit gemist omdat Hans de afwas doet. Maar het idee is natuurlijk wel heel goed bedacht, ecologisch beter voor het milieu en vooral bij een wat grotere vaat toch wel heel prettig.

Onze vakantie zit er nu op en wellicht tot volgend jaar. Tenminste als wij niet de staatsloterij winnen. Vlak bij de ingang van jullie camping staat dit huis de Haut Dône ‘a vendre’ maar we gaan er van uit dat we de volgende keer gewoon weer met onze Camptrailer langs komen. Dank en tot ziens!

Dit jaar een nieuwe trekauto

Omdat de Camptrailer geen eigen kenteken heeft moet je een witte plaat met het kenteken van de trekkende auto monteren. Met het mooie weer van vandaag onze Camptrailer even uit de garage gehaald voor een schoonmaakbeurt en direct de nieuwe plaat er opgezet. Mooi, is ie weer klaar voor nieuwe  avonturen.