Onze camptrailer.nl avonturen

Welkom op onze Camptrailer.nl pagina

Voor onze duiktripjes waren wij op zoek naar een kampeermiddel dat aan een aantal specifieke eisen zou moeten voldoen. Zo mocht het niet teveel bagageruimte van de auto in beslag nemen. En ook wilden wij geen groot obstakel voor de deur. Het moest snel opgezet en afgebroken worden. In onze zoektocht kwamen we eigenlijk niet verder dan dat het eigenlijk de gecombineerde eigenschappen zou moeten bezitten van een camper, vouwwagen, vouwcaravan en caravan. Totdat we via internet bij de Camptrailer uit kwamen.

2010_0806AL.JPG (129129 bytes)

De Camptrailer is compact, past in de garage en is daardoor altijd stand-by. Hij is heel geschikt voor weekendjes weg en trekvakanties. Heeft voldoende comfort voor twee personen. En door voldoende bagageruimte in de caravan blijft er in de auto ruimte over voor de duikuitrusting en de hond. Met een fietsendrager op de dissel is hij voor ons compleet. Aanvankelijk hadden we alleen de bijgeleverde Cabin tent maar in 2006 hebben we toch ook de grotere Docktent aangeschaft.

Vanaf begin april tot oktober staat de Camptrailer stand-by klaar in de garage. Lekker makkelijk als we er eens spontaan uit willen. Het enige wat we moeten doen is een krat met kleding en een met proviand in te laden, de Camptrailer achter de auto te koppelen. En rijden maar!

Voortent Wij hebben inmiddels verschillende luifels en tenten voor aan onze Camptrailer zodat wij afhankelijk van weer en verblijfsduur ons mobiele onderkomen kunnen aanpassen.  Van smal, medium tot large of van aan basic tot het Royal Ritz paleis (de Docktent). En sinds het voorjaar 2016 hebben wij een speciaal voor de Camptrailer ontwikkelde Karsten tent. Als deze Karsten tent ook voor een langer verblijf bevalt zal onze Docktent in de verkoop gaan.

 

wp_20160918_15_50_01_proCamptrailer Club Kijk ook eens op de Website van de Camptailer Club voor alle informatie over de Camptrailer en andere mini caravans. De Camptailer is onder meerdere namen in Nederland op de markt gebracht o.a. ook als the Fly of als Travel & Camp. Op dit moment is de Camptrailer (of een van de opvolgers) in Nederland niet meer nieuw te verkrijgen. Maar op bestelling is hij nog wel leverbaar vanuit Portugal.

2009_0906AXCamptrailer Club treffen. Elk jaar komen een grote groep camptrailer of andere mini caravans eigenaren, in september een weekendje, bij elkaar. Iedereen die in bezit is van een Camptrailer of een andere mini caravan was in 2016 welkom op camping Nabij de Fossa Eugenia, te Arcen in Noord Limburg. Zie Camptailer Club voor meer informatie.

 

 

21 Juni t/m 7 juli ‘Tour de France’ 2016

In Nederland is het ineens zomer geworden en wij staan op punt om te vertrekken richting Zuid Frankrijk. De twijfel slaat weer even toe. Zullen de de telefoons uitzetten; het internet er uit trekken en gewoon thuis blijven? Genieten van het prachtige Nederlandse zomerse weer met alle comfort van thuis? Heel aantrekkelijk maar het Hollandse gezegde ‘Na Zonneschijn Komt Vast Wel Weer Een Bui’ deed ons besluiten om toch maar voor zeker te gaan en de camptrailer aan te haken achter de auto.

Vanaf dat de Camptrailer voor de deur staat heeft onze hond hem angstvallig in de gaten gehouden. Hij heeft vast gedacht; ‘als ze weggaan moet ik zorgen dat ik mee kan!’ Dus als we ’s avonds willen gaan rijden neemt Tommie geen enkel risico en besluit niet meer te willen plassen en springt snel de achterbak van de auto in. Dit jaar voor het éérst in een heuse auto-bench met bijpassende hondentent.

Het is iets na 22 uur  en wij hopen morgenochtend rond 12 uur aan te komen op de camping in Vieux. Vanmiddag nog snel bij de ANWB twee nieuwe alcoholtests gehaald. De oude waren alweer verlopen. Bij vishandel Volendam hebben we 4 verse nieuwe haringen vacuüm laten verpakken  om ze veilig in de koelbox mee te kunnen nemen. Twee haringen zijn voor de Nederlandse eigenaren van camping nr 1.

WP_20160624_19_48_55_Rich

De reis verloopt voorspoedig. Hans rijdt het eerste traject, vlak voor de Franse grens neem ik het over. Voor het eerst sinds jaren is de Franse grens weer een echte grensovergang in plaats van een landenbordje langs de snelweg. Vlak voor Parijs -bij vliegveld Charles de Gaulle- is de snelweg wederom afgesloten en moeten we flink omrijden. Hierna is het appeltje eitje en dankzij een automatische badge voor de tolwegen  hoeven wij niet eens meer te stoppen bij de tolpoortjes. Om 11:30 rijden wij camping Sesquière op en goed een uur later staat de camptrailer op zijn plaats met onze nieuwe Karsten tent.

Op het chocolade-incident na, is de reis voorspoedig verlopen; Midden in Parijs besluiten we  om toch nog maar even de tank bij te vullen. Wij stoppen bij de pomp en Hans wil naar de balie lopen om vooraf te betalen. Tot zijn schrik zit alles onder een dikke vettige bruine smurrie. Hij snapt niet waar dit vandaan komt. Hij is in slaap gevallen met een flinke brok Tony’s Chocolonely in zijn hand. De ergste schade lossen wij op met wat doekjes van de pomp. En met een handwasje op de camping is zijn witte overhemd en de autozitting ook weer schoon geworden.

WP_20160625_13_44_55_Pro

Via de mobiele telefoons hebben wij in Vieux geen ontvangst meer. En zo laten we de hectiek achter ons en worden wij gereset in vakantie modus….  ’s Avonds kunnen wij aanschuiven aan de BBQ. De komende dagen blijft het weer perfect elke ochtend worden de verse ‘pain complets’ en ‘les chausson aux pommes’ onder de luifel bezorgd. Overdag korte tripjes in de omgeving, wandelingen met Tommie, zwemmen en lezen onder de luifel.

Na een paar dagen worden we weer ietsjes te bekend op de camping en is de fles Armagnac op. Dus hoogste tijd om maandag te verhuizen richting de volgende camping. We bestuderen de weer app. en  besluiten de zon te volgen richting een camping direct aan de Middellandse zee, met eigen strand.

WP_20160627_12_29_57_Pro

Het afbreken van de nieuwe tent kost nog maar een fractie van de tijd die wij vroeger nodig hadden voor de Docktent. Onze navigatie heeft dit keer voor ons een route bedacht door de Pyreneeën en laat de autoroute voor wat het is. De afstand is minder dan 400 km dus  goed te doen. Het is een prachtige route met mooie vergezichten en met de airco aan komen we uitgerust  op de camping Le Sérignan Plage Nature aan.

Dit is een wat commerciëlere camping met meerdere zwembaden, entertainment, een winkelplein etc. Maar wij gaan vooral voor de ligging direct aan het strand. De kampeerplaatsen zijn vierkante kaveltjes op een rijtje. Het gras is volledig verdroogt maar wel met een boompje voor een beetje schaduw. Tommie heeft zich inmiddels perfect aangepast aan het leven op een camping. Slaapt ’s nachts in zijn eigen tent en ook als wij overdag even weg zijn, kan ie goed alleen blijven in zijn tent/bench. Overdag ligt hij vast aan een lange lijn  en het liefst ligt hij dan half onder de caravan en observeert hij alles wat er om hem heen gebeurt. Om te plassen zoekt hij geen tent uit en hij ontlast in hondenpoepzakjes. (hoe heten hondenpoepzakjes in het Frans….?) Verder krijgt hij ook steeds meer de kleur van de camping, het fijne zand kleurt zijn vacht grijs-geel. Een bad zit er voor Tommie niet in. Het strand is verboden voor hondjes (Tot Tommie’s grote opluchting….)

WP_20160629_19_44_27_Rich (2)

Zeg nou zelf; wat is niet heerlijker dan ’s avonds na het eten, een paar stappen te lopen en op een verlaten strand de zee in te duiken? ’s Nachts worden we wakker van een piep geluid. Het klinkt als een elektronische piep.. een soort alarm. Wanneer we het licht aan doen, stopt het weer. Geen idee wat het geweest is. Omdat wij in het voorseizoen met vakantie gaan, zitten we altijd middenin de grijze golf. Maar op dit soort campings ligt de gemiddelde leeftijd iets lager en zijn wij niet langer ‘een van de jongsten’.

Na vier dagen is het weer tijd om verder te reizen. Ondanks de fantastische ligging van de camping voelt het op deze camping ook een beetje benauwd. Feitelijk zijn het namelijk 4 verschillende campings die deels  door fusies aan elkaar gekoppeld zijn maar ook weer heel omslachtig van elkaar gescheiden zijn. Wij hebben graag wat meer ruimte om ons heen……

De volgende camping wordt Domaine de la Sablière. Deze camping is gelegen op een berghelling direct aan de Cèze. De Cèze staat er bekend om dat bij extreem onweer het water snel kan stijgen, waardoor de lagere kampeerplaatsen kunnen overstromen. Maar omdat de plek zo mooi is, kiezen wij een plaats uit met code rood….! Niet dat dit een probleem is want de weer-app. voorspelt voor de komende dagen uitsluitend zon!

WP_20160630_18_11_25_Rich

Doordat de camping tegen de bergwand aan ligt, zijn de wegen en paden erg stijl, en zeker met temperaturen boven de 30 graden is dat afzien. Vooral de eerste dagen hebben we hier veel last van. Na een paar dagen wen je er ook weer aan en lopen we moeiteloos de 89 trappen per dag (volgens mijn Fitbit activity tracker)

We brengen een groot deel van de dag door aan een van de strandjes langs de Cèze. Het is vast niet de bedoeling maar het wordt gedoogd dat Tommie meegaat naar het strand. Op een strandmatje dat wij over hem heen terugslaan ligt hij lekker in de schaduw te genieten. Af en toe een paar stapjes in het water vindt hij leuk. Maar zodra de korte pootjes geen bodem meer voelen is er maar één weg; zo snel mogelijk het water uit!

WP_20160630_16_39_39_Pro

Ook hier horen wij ’s nachts  diezelfde piep als op de vorige camping. Het klinkt echt als een alarmpiepje, maar we gokken nu dat het toch een vogel moet zijn. Geen idee wat voor een vogel. ’s Morgens genieten we van de schaduw onder de luifel en in de loop van de middag verhuizen we naar schaduw van de boom. Het leven hier is ‘God in Frankrijk’. Data ontvangst op onze mobiel is onmogelijk. Om de weersverwachting te kunnen raadplegen moeten wij helemaal naar het wifi-punt, boven op de berg bij receptie van de camping. De verwachtingen richting het noorden voorspellen niet veel goeds. Dus verlengen wij ons verblijf hier.

Maar vroeger of later zullen we toch eens naar huis moeten….. Luxemburg en Parijs vallen als tussenstop af in verband met slechte weersverwachting. Dus de keus is gevallen op camping Domaine de la Gagère in de Morvan. Het worden weer heel wat kilometers rijden vandaag. Maar zoals elke dag begint onze dag eerst rustig met een bezoek aan de Boulanger en een ontbijtje in de zon. Binnen een uurtje is alles afgebroken, ingepakt en rijden we met de caravan achter de auto de steile weg omhoog. Veel kampeerders laten de caravan door de beheerder naar boven halen. Maar met ònze caravan kunnen wij dit met gemak zelf af. Bij de receptie vragen we nog na welke vogel het zou kunnen zijn maar zij hebben geen idee, mogelijk een uil?

Aangekomen bij de receptie dachten we dat we, wat betreft hellingen, het ergste voor vandaag wel gehad hadden. Maar op weg naar Luzy heeft de navigatie een heel bijzondere route gekozen. Dwars door de Gard en de Ardèche heeft ze de kleinste kronkelweggetjes uitgezocht. Het duurt eindeloos voordat we weer op een hoofdweg terecht komen. Hans kan genieten van het uitzicht maar ik ben minder blij als ik met caravan achteruit moet rijden om een tegenliggende vrachtwagen te kunnen laten passeren. Maar wanneer we door het eerste tolpoortje rijden, gaat het gaspedaal diep in en scheuren we lekker door op weg naar Luzy.

WP_20160705_17_16_41_Rich

Onderweg reserveren wij telefonisch alvast een plekje voor het diner. Betty klinkt enthousiast en vertelt dat ze ons plekje van twee jaar terug voor ons gereserveerd heeft. Heerlijk; het voelt als onderweg naar ‘thuis’ te zijn. En alle stress rond de rotweggetjes laten we achter ons.

Eenmaal op de camping worden we hartelijk ontvangen en in ‘no-time’ staat ons mobiele onderkomen er weer strak bij. Snel het zwembad in plonzen om wat af te koelen en daarna een flinke wandeling met de hond buiten de camping. De bossen rond de camping zijn eeuwenoud en onderdeel van het beschermde natuurgebied van de Morvan. Dit is niet alleen voor Tommie een paradijs maar ook wij genieten van de lichaamsbeweging na een auto-dag. ’s Avonds heerlijk gegeten in het restaurant, vanavond de Franse kaart met als voorgerecht eenden-maagjes. Na afloop nog even de hond uitlaten. Het bos heeft in de schemering een sprookjesachtige sfeer. Of beter een magische sfeer! En dit is ons uitzicht……

WP_20160704_22_18_31_Rich

In de vroege ochtend hebben wij steeds wat last bewolking en vanaf een uur of 10:00 wint de zon steeds meer terrein. Maar met temperaturen van boven de 25 graden hoor je ons niet klagen! Toen we van thuis vertrokken zijn we de reserve hondenpoepzakjes vergeten. En we hebben ze overal gezocht. Maar zijn hier moeilijk te verkrijgen. In het Frans vragen naar ‘sachets plastic de merde de chien’ helpt niet. In de supermarkt levert het één verwijzing naar het gemeentehuis op of we werden verwezen naar de pedaalemmer zakken. Maar zowaar, bij de B1 in Luzy vinden we de poepzakjes die we zochten!

WP_20160706_11_55_21_Rich

Het bos rond de camping is voor een deel een productiebos voor hout maar er staan ook eeuwenoude bomen. Deze bomen lijken weggelopen te zijn uit een sprookjesbos. Maar er is hier meer…. In de directe omgeving worden leylijnen gevonden (aardse energie banen) Op sommige plekken zijn er zoutkristallen geplaatst om deze energie beter te laten ‘stromen’. Op Mont Dône, ook vlakbij de camping, vinden we Megalieten/Menhirs. Deze vormen een soort van hunebed. Dat hier ‘iets’ is, voelen we echt. Maar wij merken het ook aan het gedrag van onze hond. Hij gedraagt zich anders en is totaal ontspannen, poseert zelfs geduldig voor foto’s.

WP_20160705_16_28_38_Rich

Wij hebben deze vakantie echt geboft met het weer. Zelfs hier in midden Frankrijk hebben we prachtig weer gehad. Het alarmtoontje hebben wij hier ’s nachts niet meer gehoord. Maar ook dat mysterie is opgelost! Betty, de eigenaresse van de camping, is amateur ornitholoog. En na onze perfecte imitatie is ze gaan zoeken naar welke vogel dit geluid maakt. Het blijkt een dwerguil te zijn! (Google maar op ‘geluid dwerguil’ en je kunt het piepje horen).

Vanavond nog één keer gezellig dineren in het restaurant en vanaf morgen eten we weer thuis! De rit naar huis is zo’n kleine 900 kilometer (met kleine omweg) dus we willen vroeg weg. Omdat ’s morgens alles nog wat klammig is, hebben wij de luifel al van te voren afgebroken, dan gaat die in ieder geval droog mee. De tent ‘smoelt’ wel een stuk minder zonder die luifel….

WP_20160706_22_01_50_Rich

De nieuwe Karsten tent is ons goed bevallen. Wij hadden niet de ruimte die we in de dock-tent hadden. Maar dat hebben wij eigenlijk niet echt gemist.  Omdat wij met de luifel er een andere leefruimte bij kregen. Overdag een heerlijk schaduw plekje en ’s avonds lekker beschut buiten zitten. Het op- en afbreken is na enig oefenen een fluitje van een cent geworden.

En na jaren trouwe dienst hebben we afscheid genomen van onze Docktent. Wij wensen de nieuwe eigenaren net zoveel kampeer plezier met deze fantastische tent als wij beleefd hebben!

2011_0615BD_small

 

 

 

 

Een nieuwe tent voor Tommie

Vorig jaar tijdens het Camptrailer weekend, bewees Tommie een echte Houdini te zijn. Terwijl wij met z’n allen in het clubhuis zaten, wist onze hond zichzelf te bevrijden uit de bench. Het was hem gelukt één van de tralies los te krijgen en vervolgens zijn kopje erdoor te wurmen. Verder dan met zijn kop kwam hij niet maar hij zat wel  muurvast.
Met geduld en tact kon ik hem gelukkig wel weer zonder ijzerzaag bevrijden….

WP_20160606_15_25_58_Pro

Dus moesten wij voor dit jaar op zoek naar een ‘beveiligde’ woning voor onze viervoeter. En dat is een auto-kennel geworden. Hier komt hij niet meer uit. Daarnaast natuurlijk ook veilig voor onderweg dus dat is mooi meegenomen tijdens de lange ritten richting Zuid Frankrijk.
Nu nog even uitvogelen hoe wij Tommie kunnen beschermen tegen de zon en de regen.

WP_20160606_15_26_42_Pro

Vandaag achter de naaimachine gekropen en er een mooie tent over Tommie’s kennel gemaakt!

Een nieuwe Karsten tent voor onze Camptrailer

In de winter als alle Camptrailers in de stalling staan hebben hun baasjes de neiging om nieuwe ideeën te bedenken voor het komende seizoen. Zo ook dit jaar: Harry, Elly, Marcel en Wendy hebben hun koppen bij elkaar gestoken en bedachten een nieuw ontwerp voor een andere voortent. Ruimer dan de Cabintent en ook makkelijker op te zetten. En een tenten bouwer hadden ze ook al snel gevonden: Karsten Tenten B.V.

Toen het eerste ontwerp bijna productie klaar was ben ik ook bij Karsten gaan kijken en heb besloten ook voor deze tent te gaan. Wij hebben wel een paar eigen aanpassingen doorgevoerd zoals de extra luifel en de flappen voor de ramen aan de buitenkant. En verder hebben we voor een donker beige tent gekozen in combinatie met donkergroene flappen en grondzeil. Dit geeft net iets meer contrast waardoor de tent meer uitstraling krijgt. Ook hebben we een vleugel voor de ventilatie opening laten zetten dan kan je achterkant beter afspannen als de luifel er aan zit.

IMG_4001IMG_3997

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_3999IMG_3998

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hier wat foto impressies bij Karsten tenten. Op 2 April gaan we met een groep Camptrailer eigenaren bij ons thuis klussen o.a. de aluminium profielen voor de verbinding naar de tent op de Camptrailer monteren.

Klaar voor een nieuw kampeer seizoen

Zo vrij als een vogeltjeDe winter lijkt op haar einde te lopen en de vogels laten zich ter voorbereiding van de lente weer horen. Nu nog staat onze camptrailer rustig in de garage te wachten op de dingen die komen.

Al geruime tijd bestonden er plannen om de camptrailer in te ruilen maar een geschikt alternatief hebben we nog niet gevonden. Vorig jaar hebben wij de verbouwing van de camptrailer van Marcel en Wendy gezien. En dit lijkt op dit moment toch de meest voor de hand liggende oplossing. Binnenwerk eruit en het interieur opnieuw opbouwen. Niet langer alleen een vast bed maar ook graag de mogelijkheid om een zitje te creëren. Voorlopig zijn dit nog alleen maar plannen met slechts een halve rechterhand en drie en een halve linkerhanden zijn wij toch  afhankelijk van iemand die ons een beetje op weg helpt….

Maar als we toch plannen hebben om langer door te gaan met de huidige camptrailer dan is ‘de nieuwe tent’ voor de camptrailer ook een interessante optie.

Voorlopig voldoende plannen voor het komende jaar. Nu maar afwachten hoe het gaat lopen.

4 t/m 7 september Camptrailerweekend, Wijchen

Na een drukke week is het tijd voor ons jaarlijks treffen van de Camptrailer club. Deze club heet weliswaar nog Camptrailer Club maar zou eigenlijk Mini-Caravan Club kunnen heten. Het gezelschap is ontstaan vanuit een groep Camptrailerbezitters die in 2008 een gezamenlijke bijeenkomst organiseerden maar is uitgegroeid tot een club van eigenaren van mini-caravans.

WP_20150905_002

Dit jaar vindt het weekend plaats op camping de drie linden in Wijchen, Gelderland. In totaal zo’n 17 mini caravans, naast Camptrailers, Travel&Camp ook Caretta, Eriba Classic,  Kamath en  de Little Guy (een teardrop caravan uit de USA)

Wanner wij vrijdagmiddag aankomen is het al aardig ‘vol’ op de camping. Wij kiezen een plekje met ochtendzon met als doel dat wanneer de tent maandag nog nat is, deze met een klein beetje zon toch nog kan drogen. Alle kampeerplaatsen zijn voorzien van een vlak met kunst gras. Ideaal dachten wij -op dat moment- om de voortent op te zetten. Als alles geinstalleerd is en de ‘open haard’ brandt is het tijd om een rondgang over de camping te maken. Het is een hartelijk weerzien!

We zijn geen ‘in de tent kokers’ dus als het voorstel komt om gezamenlijk chinees te halen sluiten wij ons hier maar al te graag bij aan. De camping beschikt over een recreatiezaal en daar nuttigen wij gezamenlijk de afgehaalde maaltijd. Zoals ik al schreef hadden we een drukke week achter de rug dus waren we best moe en gingen rond een uur of half twee al naar bed.

WP_20150905_011WP_20150905_008Zaterdagmiddag spelen we ‘Het Moordspel’ . We krijgen een politierapport in handen met aanwijzingen over een moord die zich op deze boerderij vorig jaar heeft afgespeeld. In twee groepen moeten wij proberen deze zaak op te lossen omdat dit tot op heden nog niet gelukt is. Aanvankelijk lacherig gaan we aan de slag maar naarmate we steeds meer aanvullend ‘bewijs’ onder ogen krijgen worden we steeds fanatieker. Wij verzoeken zelfs om de plaats delict te mogen bezoeken. Het andere team heeft zelfs versterking van  ‘eine Deutsche Kriminal-Beamte’.  En je weet hoe grondig Duitsers kunnen zijn. Het is dan ook logisch dat wij daar niet aan kunnen tippen. Volgens ons zat er in de aanwijzing een fout waardoor wij de echte dader uitgesloten hadden en daardoor een andere verdachte als meest waarschijnlijke aanwezen. Maar het ander team heeft met de hulp van de Duitse politie wel de juiste verdachte aangewezen…

WP_20150905_00920150905_142612’s avonds tijdens het buffet worden wij door onze buren gewaarschuwd dat Tommie  uit zijn bench is gebroken. Het is hem gelukt om een spijl los te buigen en zijn kop er tussendoor te wurmen. Een heel zielig gezicht omdat zijn kopje muurvast zit. Eerst dacht ik; waar haal ik een ijzerzaag vandaan maar toen ik zijn kop omlaag duwde merkte ik dat ik hem weer naar binnen kon drukken. Tommie is de narigheid alweer lang vergeten en vooral blij dat hij met zijn baasje mee mag naar de recreatiezaal. Ook zie ik dat door de regen zich grote plassen op het veld aan het vormen zijn. Het mooie stuk kunstgras waar wij onze tent op geplaatst hebben blijkt een kuil te zijn. Het water staat nu al 5 cm in de tent. Ik zet alles maar zo veel mogelijk van de grond en hoop op droger weer. Hoe gezellig het buffet ook was; wij sluiten die avond af met natte voeten. Als we naar bed gaan, staat er minimaal 10 cm water in de tent. Gelukkig slapen we hoog en droog in de caravan….

20150906_18330720150906_195327Zondagochtend worden we door een zonnetje op de tent wakker. De plassen zijn weer in de grond verdwenen. Alleen hebben we in de tent nog last van water dat op het grondzeil is achtergebleven. Wat is kamperen toch leuk….! Voordat we gaan douchen eerst alles uit de tent. Vloerkleed plus grondzeil op de waslijn. De rest van de dag blijft het gelukkig nagenoeg droog en kunnen diegenen die vandaag weer moeten vertrekken bijna alles droog mee naar huis nemen. Wij blijven nog tot maandag en gaan ’s middags een lang stuk lopen met de hond. ’s Avonds gaan we met een groep ‘Down Town Dorpje’ om pannenkoeken eten. Het nagerecht, een ijscoupe voor twee,  is meer een gezinscoupe voor zes personen…(zie foto)

WP_20150905_004De volgende ochtend lukt het ons ook om alles droog in te pakken maar we denken wel dat het voor de volgende keer fijn zou zijn om een tent te hebben met een vast grondzeil. (wordt vervolgd….) Wij nemen afscheid van iedereen maar voordat we wegrijden nemen wij nog snel een foto voor de trekkershut op de camping.

Iedereen bedankt voor de gezelligheid. Harry, Elly en anderen die bij de organisatie betrokken waren, Wat was het weer goed georganiseerd. We zien jullie graag volgend jaar weer terug, op camping nabij de Fossa Eugenia, te Arcen in Noord Limburg. Het Camptrailer clubweekend 2016 is van 2 t/m 4 (of 5) september

 

Duikweekend Zeeland 2015

20130803_164203Dit jaar is het ABC Zeeland weekend weer op camping den Osse in Zeeland (21 t/m 24 augustus)

Het weer is niet 100% van wat je hoopt. Maar tussen de buitjes door is het prima duik- en kampeer-weer. De opkomst vanuit de vereniging is groot en het veld staat dan ook bijna helemaal vol. Vrijdagavond starten we met een gezamenlijke BBQ de traditionele nachtduik van de vrijdag is naar de zaterdag verplaatst omdat de animo meestal wat achter bleef. Dat bleek een hele goede zet te zijn want zaterdag zit de nachtduik nagenoeg vol.

Maar eerst zaterdag overdag: ‘s Morgens duik ik met Erik en Mark bij ‘het Koepeltje’. Een hele relaxte kantduik van ongeveer een uur. Op de terugweg lukt het ons keurig bij het vertrekpunt uit te komen en weg te blijven uit de vaargeul. Veel kreeft, gondeltjes en ander onder water leven gezien.

‘s Middags vertrekt Hans richting Hilversum voor zijn uitzendingen. Hij komt pas zondagavond laat weer terug. Samen met Erik en de andere Mark maken wij ‘s middags een mooie kantduik bij de lange muur. Het is hier erg druk met duikers en het zicht is dan ook over het algemeen matig. Maar soms kom je ineens in een stuk met glashelder zicht, uiteindelijk blijven wij ruim een uur onder water. Het onderwater leven is hier overvloedig. Hoe langzamer je duikt (of stil hangt) hoe meer je ziet. Ik kijk mijn ogen uit en geniet intens. Kreeften zijn niet zo aardig tegen hun buren wanneer er eentje even te dicht bij komt. Wordt er direct gewaarschuwd. “Wegwezen! Zo niet, dan zal ik je laten zien wie de sterkste is”. Deze gevechten kunnen heftig zijn. Menige kreeft verliest zo een van zijn scharen. Gelukkig voor de kreeft hoeven ze niet voor de rest van hun leven verder als éénarmige bandiet… Kreeften hebben het vermogen dat ledematen die verloren zijn gegaan, terug groeien. Hierdoor zie je regelmatig kreeften met asymmetrische scharen. Een grote normale en een kleinere die aan het her-groeien is. (Regeneratievermogen)

Ik heb het afgelopen anderhalve jaar best veel hinder gehad van mijn knie met het duiken. Maar dit weekend gaat goed dus ik kijk weer vooruit. Regeneratie is voor mij dus nog niet nodig……..

‘s Avonds ga ik niet mee met de nachtduik maar wel kan ik iemand gelukkig maken door mijn duiklamp uit te lenen. In plaats daarvan ga ik met een groep naar down-town Renesse voor de zomermarkt! Niet echt de ‘The Place To Be’ wat ik er van verwacht had…. Maar wij zijn nu mooi op tijd terug om alles klaar te zetten voor de ploeg nachtduikers.

Zondag is voor velen weer tijd om in te pakken. Ik besluit wat aandacht aan onze hond Tommie te geven en maak een lange wandeling langs de prachtige Zeeuwse kustlijn.

WP_20150823_001‘s Avonds slaat het weer om en worden de tenten geteisterd door hevige regenbuien. Wij kunnen ons er niet echt druk over maken. We zitten heerlijk droog in de Ossenhut, het restaurant van de camping. Het is guur buiten maar binnen is het warm en nog lang gezellig…..(zie foto)

In de nacht klaart het gelukkig weer op en de volgende dag kunnen we alles weer droog inpakken.

Ik wil velen van harte bedanken. De feestcommissie die dit weekend georganiseerd heeft. Claudia wil ik apart bedanken. Zij is de motor achter het Zeelandweekend en zet haar organisatietalent met volle overgave in! En natuurlijk bedank ik ook mijn buddy’s; Erik, Mark en Mark voor de heerlijke duiken. En verder iedereen voor de gezelligheid, Tot volgend jaar!

8 tot 22 juni Tour de France’ 2015

Heerlijk lekker vakantie! De Camptrailer is gepakt en en om tien uur ’s avonds vertrekken we naar Camping La Sesqière in de Tarn.  Meestal zijn we echt toe aan vakantie en hebben we het gevoel dat het géén dag langer had moeten duren voordat de vrije tijd begint. Maar dit jaar zijn we volledig uitgerust omdat we drie weken terug ook al een weekje vakantie in Frankrijk hadden……

Luzy

2015-05-18 17.04.47

genieten….

In mei zijn we namelijk een week naar camping la Gagère in Luzy geweest. De weersvoorspellingen waren matig, wat achteraf reuze meeviel, maar voor de zekerheid hadden we een huisje gehuurd. En zoals altijd was de ontvangst weer hartverwarmend. En hebben we onze dagen vooral besteedt aan zwemmen, zonnen, wandelen in de omgeving en heerlijk eten aan de ‘Table d’Hôte’.
En elke dag genieten van het geweldige uitzicht!

 


Vieux

2015-06-12 19.04.34

Lopen, lopen, lopen…..

Zoals ik dus al zei, vertrekken we maandagavond -volledig uitgerust- richting Vieux in de Tarn. Het eerste traject is voor Hans. Hij rijdt tot de Franse grens waarna ik het stuur overneem tot voorbij Parijs. In Parijs blijkt de A64B  afgesloten! Het staat bij elke toerit weliswaar keurig aangegeven (Fermé) maar bordjes ‘Deviation’ ontbreken. Dus in het holst van de nacht met een sputterend navigatie-systeem zelf je weg zoeken. Binnen een paar minuten staan we al vast op een woonerf. Dan poging twee; volg de vrachtwagens. Nu staan we samen met een vrachtwagen  vast op een woonerf. Maar met poging drie (puur geluk) lukt het ons om Parijs aan de goede kant uit te rijden. Een beetje gaar komen we in de late ochtend aan op La Sesqière.
Eigenaresse Koosje staat ons al op te wachten en schrijft ons in. En een uurtje later staat de docktent voor de Camptrailer en is het tijd om ons op te frissen. Douchen en -plons- het zwembad in. 32 Graden; het leven lacht ons toe…..
Groot is de verrassing als wij ’s middags een bekende Saab het terrein zien oprijden. Totaal onverwacht hebben F. & F. hun plannen om naar Italië te reizen omgegooid en besloten om toch maar naar hun vertrouwde camping te reizen.
Wie eenmaal op La Sesquière geweest is, komt meestal ook weer terug dus werd dit een week van vele (her)ontmoetingen, en gezellige etentjes (door kok Maarten verzorgd). Als we zondag weer afscheid nemen om verder te gaan zijn we volkomen ‘onthaast’ en relaxed.

Flayosc

2015-06-15 09.07.33

In mini uitvoering met Cabin tent

Het weer in de Tarn wordt wat wisselvalliger dus vertrekken we zondagmorgen naar de Provence. Een collega van Hans heeft hier samen met een ex-collega van mij een prachtig huis met een grote tuin. In hun tuin zetten wij ons mini onderkomen op met de kleine tent eraan. ’s Avonds wat onweer met wel drie (!) spetters regen, help…..
Hoewel Tommie zich goed gedraagt op de camping, is ie geen echte ‘campinghond’. Hij is dus blij met deze kampeer onderbreking. Hier in een wat overzichtelijker omgeving voelt hij zich duidelijk wat meer op zijn gemak. Het blaffen van verschillende waakhonden in de buurt werkt een heel klein beetje aanstekelijk en wordt door Tommie met een soort van schorre ‘brrrr brrrr’ beantwoordt. We genieten van de gezelligheid en van al het goeds dat de Provence te bieden heeft. De marktjes in Flayosc en Lorgue zijn lekker druk bezocht. Veel Franser kan je het niet krijgen…..

St Privat de Champclos

Het is stil aan de overkant....

Het is stil aan de overkant….

St Privat de Champclos is een gehucht kleiner dan de camping la Sablière dat zichzelf een heus dorp noemt. De camping is één van de mooist gelegen campings die we kennen. Het ligt op een bergrug tegen het riviertje de Cèze. Dat maakt wel dat het een hele steile camping is en dat een wandeling richting het zwembad, dat halverwege de helling ligt, een hele onderneming is. Wij kiezen een plek direct aan de rivier. De Cèze staat bekend om zijn overstromingsgevaar als het hier flink regent kan het water in een paar uur met 8 meter stijgen en buiten de oevers treden. Wij hebben een plek uitgekozen in het gebied waar het overstromingsgevaar het hoogst is (evacuatietijd binnen 2 uur). Maar dit risico nemen we graag omdat er de komende dagen alleen maar mooi weer verwacht wordt!

overdag lekker veel schaduw met dubbel dak

overdag lekker veel schaduw met dubbel dak

Met 32 graden een tent opzetten valt niet mee. We hebben ook nog eens een plek uitgezocht in de volle zon maar gelukkig blijft de tent acceptabel ‘koel’, dankzij het dubbele dak. Door de hoge temperaturen zijn we overdag niet echt vooruit te branden. Wat zwemmen in de rivier, wat bakken in de zon en zo af en toe de berg opklimmen richting het zwembad. Het koken beperken we tot het afhalen van kant en klare maaltijden uit het restaurant, het is tenslotte vakantie… Het leven hier is simpel en overzichtelijk, vooral nergens druk over maken. We hebben dan ook geen idee wat er in de wereld gebeurt, zonder internet en radio/tv zijn we echt afgesloten van de buitenwereld. Hans koopt ’s morgens bij het brood een Volkskrant maar die is van gisteren en bevat alleen oud nieuws….. De planning is om zondag verder te trekken. Maar als we bij de receptie  (boven op de berg, een tocht van 1 uur), waar wèl wifi is, het weer checken, komen we tot de conclusie dat we maar vooral niet omhoog moeten trekken. Boven Lyon is het weer slecht, dus blijven we hier langer met de consequentie dat we maandag in één keer naar huis zullen reizen. Geen zin in een natte tent thuis…..

De terugtocht
Om precies 8 uur hangt de camptrailer achter de auto en vertrekken we. De klim naar de receptie met auto en caravan is echt heftig maar tegelijkertijd ook spectaculair. Voordat we op de A7 uitkomen slingeren we nog bijna 2 uur door het prachtige berggebied van de Gard en de Ardèche en doen vele dorpjes aan. En ik wordt steeds behendiger om met caravan op de slingerweggetjes de te trage auto’s in te halen. Ja hoor; zoals verwacht boven Lyon de eerste wolken en de temperatuur daalt totdat we thuis zijn geleidelijk van 32 naar 13 graden! Tot Luxemburg houden we het droog, maar dan barst het noodweer los. Met de ruitenwissers op de hoogste stand rijden we vervolgens door België. Vanaf Breda wordt het gelukkig weer wat droger maar 0, wat is het koud…..