Onze camptrailer.nl avonturen

Welkom op onze Camptrailer.nl pagina

Voor onze duiktripjes waren wij op zoek naar een kampeermiddel dat aan een aantal specifieke eisen zou moeten voldoen. Zo mocht het niet teveel bagageruimte van de auto in beslag nemen. En ook wilden wij geen groot obstakel voor de deur. Het moest snel opgezet en afgebroken worden. In onze zoektocht kwamen we eigenlijk niet verder dan dat het eigenlijk de gecombineerde eigenschappen zou moeten bezitten van een camper, vouwwagen, vouwcaravan en caravan. Totdat we via internet bij de Camptrailer uit kwamen.

2010_0806AL.JPG (129129 bytes)

De Camptrailer is compact, past in de garage en is daardoor altijd stand-by. Hij is heel geschikt voor weekendjes weg en trekvakanties. Heeft voldoende comfort voor twee personen. En door voldoende bagageruimte in de caravan blijft er in de auto ruimte over voor de duikuitrusting en de hond. Met een fietsendrager op de dissel is hij voor ons compleet. Aanvankelijk hadden we alleen de bijgeleverde Cabin tent maar in 2006 hebben we toch ook de grotere Docktent aangeschaft.

Vanaf begin april tot oktober staat de Camptrailer stand-by klaar in de garage. Lekker makkelijk als we er eens spontaan uit willen. Het enige wat we moeten doen is een krat met kleding en een met proviand in te laden, de Camptrailer achter de auto te koppelen. En rijden maar!

Voortent Wij hebben inmiddels verschillende luifels en tenten voor aan onze Camptrailer zodat wij afhankelijk van weer en verblijfsduur ons mobiele onderkomen kunnen aanpassen.  Van smal, medium tot large of van aan basic tot het Royal Ritz paleis (de Docktent). En sinds het voorjaar 2016 hebben wij een speciaal voor de Camptrailer ontwikkelde Karsten tent. Als deze Karsten tent ook voor een langer verblijf bevalt zal onze Docktent in de verkoop gaan.

 

wp_20160918_15_50_01_proCamptrailer Club Kijk ook eens op de Website van de Camptailer Club voor alle informatie over de Camptrailer en andere mini caravans. De Camptailer is onder meerdere namen in Nederland op de markt gebracht o.a. ook als the Fly of als Travel & Camp. Op dit moment is de Camptrailer (of een van de opvolgers) in Nederland niet meer nieuw te verkrijgen. Maar op bestelling is hij nog wel leverbaar vanuit Portugal.

2009_0906AXCamptrailer Club treffen. Elk jaar komen een grote groep camptrailer of andere mini caravans eigenaren, in september een weekendje, bij elkaar. Iedereen die in bezit is van een Camptrailer of een andere mini caravan was in 2016 welkom op camping Nabij de Fossa Eugenia, te Arcen in Noord Limburg. Zie Camptailer Club voor meer informatie.

 

 

Advertenties

1-3 september 2017 Camptrailer weekend Arcen

2017-09-01 11.38.31De voorspellingen zijn goed. Dus ’s morgens de Camptrailer uit de garage gehaald en kleding en proviand in geladen. Hans heeft nog uitzending dus heb ik zelfs nog wat tijd over. In de Jungletuin bij de Kemphaan bloeit de reuze waterlelie.  Een goeie gelegenheid om de vouwfiets uit te testen.  Omroep Flevoland liet zien dat de knop opende. Een mooi witte waterlelie dus best verrassend toen ik ontdekte dat de binnenkant roze/rood was.

Als ook Hans thuis is kunnen we weg op naar Arcen. Dit jaar dezelfde locatie als vorig jaar. Het adres staat nog in de navigatie. Als we aankomen is het al aardig druk in het ‘smurfendorp’. Even de schouders er onder en als Hans niet te lang kletst, smurfen we zo onze tent eraan.

WP_20170901_17_45_50_RichHier nog MET Geranium op tafel….. Voor het eten maken we tijd voor een fietstochtje in de omgeving. De camping is gunstig gelegen. Je loopt of fietst zo de Maasduinen in. Ik heb de fiets computer ingesteld op een lus en er is een mooie route uitgerekend. Helaas maken we weer een verkeerde afslag en het nadeel van dit navigatiesysteem is dat de route niet opnieuw berekend wordt en dus is omkeren en terug fietsen naar de geplande route de enige optie. Nou, dat bepalen we zelf wel….! Dus fietsen we vrolijk verder zonder navigatie. Het risico van mooie paadjes is dat er geen eentje recht is dus een beetje richtingsgevoel heb je wel nodig. Hoog is de verbazing bij Hans als we zomaar van de andere kant weer de camping op rijden! ’s Avonds  hebben wij een chinees buffet in de groepsruimte en kijken we nog even naar Linda’s zomerweek in onze tent.

2017-09-02 14.14.31

2017-09-02 14.15.30

IMG_0271

Zaterdag worden we wakker met prachtig weer. Met een man of 12 hebben we een afspraak voor een rondleiding in de Graanbranderij De IJsvogel. De rondleiding begint bij de watermolen en daarna krijgen we uitleg over het bereiden van jenevers en diverse likeuren. En natuurlijk sluiten we het af met een proeverij  op het terras. Het orgastische hoogtepunt van die ochtend is de Bossche Bollen Likeur.

Het reclamebord: “Duvel moortgat” is de aanleiding tot deze foto. We hebben al vaker plannen gehad voor een heus moordspel tijdens een camptrailer weekend. Zou het er in de 2018 editie echt van gaan komen? De eerste aanwijzing is in ieder geval al binnen. Waarom gedraagt Rob zich zo openlijk verdacht? Heeft het met de vermiste geranium te maken……? ’s Avonds wordt er een warm en koud buffet bezorgd en blijven we tot de kleine uurtjes op het centrale ‘plein’ buiten zitten. Maar uiteindelijk drijft de kou iedereen toch hun bedje in.

 

 

 

WP_20170903_10_32_13_RichTerwijl zondag de tent lekker  in het zonnetje doordroogt, trekken wij met Tommie de Maasduinen in. We lopen een kleine 10 kilometer over heuveltjes en langs meertjes. en genieten van de nazomerse natuur. De eerste tekenen van de herfst verkleuringen zijn al zichtbaar. ’s Middags als alles is ingepakt, besluiten we toch maar niet mee uit eten te gaan en richting huis te vertrekken. Jammer, wij hadden er best zin in gehad maar dan waren we ook wel heel laat thuis gekomen. Nu kunnen we onderweg nog naar Frank Boeijen luisteren die de Oeuvre-award krijgt op NPO radio 5.

Harrie, Elly en verder iedereen, bedankt voor een heerlijk weekend!

 

17 juni t/m 2 juli Tour De France 2017

Dit jaar opnieuw een Tour De France. Toch is de start anders dan andere jaren. Nu Hans niet meer in de weekenden werkt, vertrekken we op zaterdagavond. Onderweg is het rustig en is er opvallend weinig vrachtverkeer in de nacht. Met het milieuvignet passeren we zonder problemen de Boulevard Périphérique van Parijs (niet dat je hier die sticker nodig hebt….) Twee uur later begint het al weer te schemeren en ik rij nog even verder op zoek naar de volgende pomp.

WP_20170618_05_14_42_Rich

Terwijl mijn oogjes moe beginnen te worden, maakt Hans zich op voor het volgende traject.  Als de tank vol zit geef ik me over aan Hans en val diep in slaap. We zijn minimaal 300 kilometer verder als ik wakker wordt van de warme zon. Goedemorgen Hans, broodje? Ik wissel van bril en met zonnebrillen op de neus vervolgen we de reis. Op zondagochtend zijn de wegen lekker rustig. Geen vrachtwagens en geen ochtendspits. Ruim voor 11 uur verruilen we de autoroute voor de kronkelige weggetjes door de heuvels van de Midi Pyrénées op weg naar onze voorlopige bestemming.

WP_20170619_10_11_43_RichAangekomen op Domaine de La Sesquière is het welkom bij Koosje en Maarten als vanouds. We krijgen een plaats toegewezen en mogen nu in de brandende zon onszelf installeren. In de ochtend hebben we de volle zon maar gelukkig draait ie in de loop van de dag en eindigen we met de caravan en tent in de schaduw. Met een gemiddelde temperatuur van rond de 36 graden is de schaduw en de luifel ons favoriete plekje geworden. ’s Middags nemen we de tijd om bij te komen van de reis, die ons trouwens opvallend goed is bevallen. Omdat we allebei onderweg goed hebben kunnen slapen voelde het alsof we vanmorgen opnieuw begonnen waren…. Voor mij voelde deze lange rit ook als een overwinning omdat ik in oktober vorig jaar niet durfde hopen dat ik deze rit nog zo kon maken. (weer een overwinning op de weg terug)

’s Avonds ‘op de berg’ schuiven we  weer aan voor de warme maaltijd en net als andere jaren met goed eten, gezellige gasten wordt het weer lekker laat. Wat leuk ook dat Fedo en Floor er weer zijn.

WP_20170619_15_48_29_RichDe komende dagen doen we zo min mogelijk. Heerlijk onthaasten, niet te druk maken en af een toe een duik in het water.  Als Koosje een rondleiding in de kerk van Vieux organiseert, sluiten we ons aan bij de groep zodat we toch nog iets cultureels doen….. Op de terugweg moet Tommie in de rugzak, het asfalt is te warm voor zijn pootjes.  De dagen op La Sesquière zijn heerlijk. Onze accu’s zijn weer vol en als er dan ’s avonds niet gekookt wordt weten we dat het tijd is om verder te trekken. We smachten naar wat verkoeling dus de volgende bestemming word Camping Le Sérignan Plage Nature. de camping ligt bij Béziers en vanaf je kampeer plaats loop je zo door de duinen naar de Middellandse zee.

WP_20170622_15_56_41_ProHet bizarre van deze camping is dat het om een complex van meerdere campings gaat. Waar naturisten- en textiel-campings naast elkaar bestaan. Het zwembadcomplex is ’s morgens voor de naturisten en ’s middags voor de gasten die liever zwemkleding dragen. Op Le Sérignan Plage worden de verschillende gasten door een vlechtwerkschutting van elkaar gescheiden (zie foto. Onze plek gefotografeerd vanaf de textielcamping) De andere naturistencamping in dit complex ‘Le Clos De Ferrand’ heeft zelfs een heel sluis-systeem om de bloterikken van de textiel-gasten te scheiden. Wij kunnen er niet mee zitten en begeven ons ongedwongen in beide werelden en genieten vooral van de ligging aan de Middellandse zee. Door de verkoeling vanaf zee is het hier ook wat beter uit te houden.

WP_20170624_21_48_58_ProElke avond is er entertainment. O.a. kinderdisco op het strand. Afgesloten met een groots vuurwerk in de duinen. (natuurlijk stonden we klaar voor evacuatie in geval van een duinbrand) Maar erg verrassend is ook een opera avond in het Romeinse Balnéo. Je verwacht dit niet op een camping maar ik had de avond van m’n leven en zat met kippenvel op mijn plastic stoeltje. Hans vond vooral het decor en de entourage prachtig….

WP_20170624_20_39_33_ProDe eendjes hadden het slecht, velen zijn op ons bord geëindigd als Magrets De Canard met honing-, provençaalse- of sinaasappelsaus. En thuis staat sinds deze zomer de Magret de Canard ook bij ons thuis op het menu met lavendel honingsaus en Provençaalse kruiden. Op het moment dat het weer wat betrekt en er de verwachting is dat het ’s middags gaat regenen, kunnen we de tent inpakken en vertrekken we naar Flayosc in de Provence.  We gaan naar Jan en Luce die daar een huis hebben en we kunnen bij hen in de tuin (onder zacht protest van Jan, ‘campeurs dans le jardin…?’)

WP_20170629_09_44_31_ProWe staan weer op het vertrouwde plekje onder de oude olijfbomen in de tuin. De buurman informeert nog bij Jan of de zigeuners wel de bedoeling zijn. Jan stelt hem gerust. Het zijn ‘deux hommes, qui! deux hommes…’.  De twee dagen bij Jan en Luce vliegen voorbij, zo gezellig en zoveel bij te praten. Woensdagmiddag bezoeken we nog vrienden in Cotignac. Zij wonen in het huis waar de moeder van zanger Joe Dassin gewoond heeft. ’s Avonds gaan we spontaan met z’n allen in het pittoreske Cotignac eten.  We sluiten de maaltijd af met een stevige onweersbui.

WP_20170629_16_59_05_ProGelukkig kan ’s morgens de tent toch droog mee naar Domaine la Sablière, aan de rivier de Cèze. Dit is een spectaculaire camping die op een steile helling gebouwd is. Wij genieten nog even van het prachtige Zuid Franse weer en het zwembad met groots uitzicht over de berg of de vele strandjes langs de Cèze. WP_20170630_11_16_11_ProFranser dan op de markt van Barjac kun je je niet voelen. De boerenworsten, schimmel kazen, verse kruiden, tafelkleden.. ik geniet volop maar voor Hans is het afzien. In het eerste rondje heb ik de hele markt gescand en als ik tijdens het tweede rondje her en der probeer toe te slaan, breekt het koude zweet bij Hans uit. Maar eenmaal terug op de camping is Hans tevreden als we samen met de hond aan het strandje ons kunnen nestelen op het mega kleed dat we zojuist aangeschaft hebben….

WP_20170701_20_08_38_ProIn Noord Frankrijk is het weer niet zo best vandaar dat we dit deel zo lang mogelijk hebben uitgesteld. Rond Parijs zijn de weerkaarten het meest positief dus wordt ons laatste reisdoel camping Héliomonde in de Ile de France region (vlak onder Parijs). We komen aan met een waterig zonnetje en worden door de nachtportier binnengelaten. Het restaurant is nog open waar we lekker eten (geen canard dit keer)

’s Morgens worden we door de weer-app gewekt. Over 13 minuten regen….  Helaas de laatste dag regent het en we nemen onze tent nat mee naar huis. Maandag gaat Hans weer aan de Arbeidsvitaminen en zorg ik dat de tent alsnog droog in de garage eindigt. Wat een heerlijke vakantie. Helemaal onthaast kunnen we er voorlopig weer tegenaan. Mindfullness? Twee weekjes kamperen en wij zijn weer helemaal mindfull & Zen…..

weer een nieuw jaar

Afgelopen week steeg de temperatuur even naar dubbele cijfers. Je krijgt gelijk zin om te ontwaken uit die winterslaap. En mijn gedachten dwalen direct af naar het voorjaar.

WP_20160705_17_16_41_Rich

Wat zal dit jaar ons brengen? We kunnen niet in de toekomst kijken. Maar per januari heeft Hans een switch gemaakt naar Radio 5. Hij heeft daar een dagelijks programma van 10:00 tot 12:00 uur en dat betekent dat we weer samen weekendjes vrij zijn. En dat zijn mooie vooruitzichten in dit nieuwe jaar!

2-5 september 2016 Camptrailer weekend Arcen

We zijn op tijd vertrokken maar moeten wel wat geduld hebben voordat wij de mini camping nabij de Fossa Eugenia bereiken. Onderweg blijkt er een vrachtwagen door de middenberm geschoten te zijn en aan de andere kant van de weg in de berm te staan. Het verkeer zit muurvast dus zit er niets anders op dan wachten, wachten en nog eens wachten.

Maar uiteindelijk bereiken we met ruim 2,5 uur vertraging toch nog voor de kerst de camping en kunnen we de tent opzetten. Van de zomer hebben we al kunnen oefenen en met de kritische toeschouwers moet ik nu alles op alles zetten om onze tent strak neer te zetten.  En al zeg ik het zelf, zweet op de rug, de tent staat als hij in een showroom zou staan. Geen vouwen en plooien en ook de schuine hoek staat strak. Veel collega Karsten-tent eigenaren hebben er kleine stokken onder geplaatst om de hoek mooi te krijgen maar met langere scheerlijnen krijg je mooier resultaat. (dat had ik in Frankrijk uitgevonden)

WP_20160903_15_51_02_ProHet tentje voor de hond is hier nog droog maar deze bleek niet waterdicht (in Frankrijk niets van gemerkt) dus dan maar onder de luifel geplaatst.

WP_20160902_18_01_00_ProZaterdag wordt voor het eerst onze clubvlag gehesen, “Camptrailerclub, de leukste club voor minicaravans”.  ’s Middags is er tijd voor een fietstochtje richting Arcen, en aan de Maas genieten we van een heerlijke ijscoupe. Hans is alweer naar Hilversum afgereisd voor de uitzending van vanavond en morgenochtend. Volgend jaar hoeft Hans de zaterdag en zondag niet meer te missen. Vanaf januari 2017 gaat hij weer van maandag t/m vrijdag uitzenden op NPO radio5 de Arbeidsvitaminen.

WP_20160904_09_39_52_ProBlijkbaar wordt ik ouder en heb ik een innerlijke behoefte om nog één keer de playboy uit te hangen. Maar Hans haalt me bruut uit mijn droom. Rob je wordt niet ouder je bent ouder….. en zo’n pin-up dame op jouw caravan (zie foto) komt ook niet geloofwaardig over! Dank je Hans, ik sta weer met mijn voeten op de grond.

WP_20160904_17_41_12_ProZondagavond na een wandeling in Arcen pannenkoeken eten.

Het was weer een geslaagd weekend en tot volgend jaar, opnieuw in Arcen!

26-29 aug 2016 Duikweekend Zeeland

Het weer is goed en wij hebben er zin in om heerlijk een weekendje te duiken in Zeeland. Als we de camping op komen is het al gezellig druk. Eerst even kennis maken en vervolgens nadat we een plek toegewezen hebben gekregen, de caravan en tent opzetten.

WP_20160828_13_40_27_Pro

Het weer is redelijk alhoewel helemaal droog houden we het niet …. Maar goed het is een duik weekend dus ook helemaal niet de bedoeling om droog te blijven. Zaterdag morgen met Hans gedoken bij onze vertrouwde stek “De Lange muur aan de Kerkweg”

WP_20160827_07_20_16_ProDe klim over de dijk; daar zie je bij aanvang altijd het meest tegenop maar die valt achteraf altijd weer mee. Aan de waterkant onze brillen natmaken en plonzen maar. Kompas stellen, teken en daar verdwijnen we onder water. Op zo’n 10 meter diepte koersen we naar rechts totdat we bij de kunstmatige rifbollen uit komen. We kijken hier wat rond en keren  vervolgens om. Op zo’n 6 meter diepte zwemmen we nu langs de kant terug en een stukje voorbij de steiger.  Het is nog redelijk vroeg en op deze diepte dringt meer licht door wat het allemaal wat minder grauw maakt. Af en toe kijk ik naar Hans die zich inmiddels heel vertrouwd voelt in deze onderwater wereld. Ik geef een teken dat we langzaam terug gaan richting de steiger.  En precies zoals gepland steken wij na 42 minuten onze hoofden weer boven water op zo’n 2 meter van de trap bij de steiger.

’s Middags maak ik een tweede duik met Mark en vertrekt Hans richting Hilversum voor de uitzending van vanavond en morgenochtend. Het is jammer dat het duikweekend in 2017 samen valt met het Camptrailer weekend. dus volgend jaar zijn wij er voor het eerst sinds een lange tijd niet van de partij…..

Iedereen weer hartelijk bedankt voor een fantastisch en vooral ook heel gezellig weekend. Claudia, weet dat je een toppertje bent!

21 Juni t/m 7 juli ‘Tour de France’ 2016

In Nederland is het ineens zomer geworden en wij staan op punt om te vertrekken richting Zuid Frankrijk. De twijfel slaat weer even toe. Zullen de de telefoons uitzetten; het internet er uit trekken en gewoon thuis blijven? Genieten van het prachtige Nederlandse zomerse weer met alle comfort van thuis? Heel aantrekkelijk maar het Hollandse gezegde ‘Na Zonneschijn Komt Vast Wel Weer Een Bui’ deed ons besluiten om toch maar voor zeker te gaan en de camptrailer aan te haken achter de auto.

Vanaf dat de Camptrailer voor de deur staat heeft onze hond hem angstvallig in de gaten gehouden. Hij heeft vast gedacht; ‘als ze weggaan moet ik zorgen dat ik mee kan!’ Dus als we ’s avonds willen gaan rijden neemt Tommie geen enkel risico en besluit niet meer te willen plassen en springt snel de achterbak van de auto in. Dit jaar voor het éérst in een heuse auto-bench met bijpassende hondentent.

Het is iets na 22 uur  en wij hopen morgenochtend rond 12 uur aan te komen op de camping in Vieux. Vanmiddag nog snel bij de ANWB twee nieuwe alcoholtests gehaald. De oude waren alweer verlopen. Bij vishandel Volendam hebben we 4 verse nieuwe haringen vacuüm laten verpakken  om ze veilig in de koelbox mee te kunnen nemen. Twee haringen zijn voor de Nederlandse eigenaren van camping nr 1.

WP_20160624_19_48_55_Rich

De reis verloopt voorspoedig. Hans rijdt het eerste traject, vlak voor de Franse grens neem ik het over. Voor het eerst sinds jaren is de Franse grens weer een echte grensovergang in plaats van een landenbordje langs de snelweg. Vlak voor Parijs -bij vliegveld Charles de Gaulle- is de snelweg wederom afgesloten en moeten we flink omrijden. Hierna is het appeltje eitje en dankzij een automatische badge voor de tolwegen  hoeven wij niet eens meer te stoppen bij de tolpoortjes. Om 11:30 rijden wij camping Sesquière op en goed een uur later staat de camptrailer op zijn plaats met onze nieuwe Karsten tent.

Op het chocolade-incident na, is de reis voorspoedig verlopen; Midden in Parijs besluiten we  om toch nog maar even de tank bij te vullen. Wij stoppen bij de pomp en Hans wil naar de balie lopen om vooraf te betalen. Tot zijn schrik zit alles onder een dikke vettige bruine smurrie. Hij snapt niet waar dit vandaan komt. Hij is in slaap gevallen met een flinke brok Tony’s Chocolonely in zijn hand. De ergste schade lossen wij op met wat doekjes van de pomp. En met een handwasje op de camping is zijn witte overhemd en de autozitting ook weer schoon geworden.

WP_20160625_13_44_55_Pro

Via de mobiele telefoons hebben wij in Vieux geen ontvangst meer. En zo laten we de hectiek achter ons en worden wij gereset in vakantie modus….  ’s Avonds kunnen wij aanschuiven aan de BBQ. De komende dagen blijft het weer perfect elke ochtend worden de verse ‘pain complets’ en ‘les chausson aux pommes’ onder de luifel bezorgd. Overdag korte tripjes in de omgeving, wandelingen met Tommie, zwemmen en lezen onder de luifel.

Na een paar dagen worden we weer ietsjes te bekend op de camping en is de fles Armagnac op. Dus hoogste tijd om maandag te verhuizen richting de volgende camping. We bestuderen de weer app. en  besluiten de zon te volgen richting een camping direct aan de Middellandse zee, met eigen strand.

WP_20160627_12_29_57_Pro

Het afbreken van de nieuwe tent kost nog maar een fractie van de tijd die wij vroeger nodig hadden voor de Docktent. Onze navigatie heeft dit keer voor ons een route bedacht door de Pyreneeën en laat de autoroute voor wat het is. De afstand is minder dan 400 km dus  goed te doen. Het is een prachtige route met mooie vergezichten en met de airco aan komen we uitgerust  op de camping Le Sérignan Plage Nature aan.

Dit is een wat commerciëlere camping met meerdere zwembaden, entertainment, een winkelplein etc. Maar wij gaan vooral voor de ligging direct aan het strand. De kampeerplaatsen zijn vierkante kaveltjes op een rijtje. Het gras is volledig verdroogt maar wel met een boompje voor een beetje schaduw. Tommie heeft zich inmiddels perfect aangepast aan het leven op een camping. Slaapt ’s nachts in zijn eigen tent en ook als wij overdag even weg zijn, kan ie goed alleen blijven in zijn tent/bench. Overdag ligt hij vast aan een lange lijn  en het liefst ligt hij dan half onder de caravan en observeert hij alles wat er om hem heen gebeurt. Om te plassen zoekt hij geen tent uit en hij ontlast in hondenpoepzakjes. (hoe heten hondenpoepzakjes in het Frans….?) Verder krijgt hij ook steeds meer de kleur van de camping, het fijne zand kleurt zijn vacht grijs-geel. Een bad zit er voor Tommie niet in. Het strand is verboden voor hondjes (Tot Tommie’s grote opluchting….)

WP_20160629_19_44_27_Rich (2)

Zeg nou zelf; wat is niet heerlijker dan ’s avonds na het eten, een paar stappen te lopen en op een verlaten strand de zee in te duiken? ’s Nachts worden we wakker van een piep geluid. Het klinkt als een elektronische piep.. een soort alarm. Wanneer we het licht aan doen, stopt het weer. Geen idee wat het geweest is. Omdat wij in het voorseizoen met vakantie gaan, zitten we altijd middenin de grijze golf. Maar op dit soort campings ligt de gemiddelde leeftijd iets lager en zijn wij niet langer ‘een van de jongsten’.

Na vier dagen is het weer tijd om verder te reizen. Ondanks de fantastische ligging van de camping voelt het op deze camping ook een beetje benauwd. Feitelijk zijn het namelijk 4 verschillende campings die deels  door fusies aan elkaar gekoppeld zijn maar ook weer heel omslachtig van elkaar gescheiden zijn. Wij hebben graag wat meer ruimte om ons heen……

De volgende camping wordt Domaine de la Sablière. Deze camping is gelegen op een berghelling direct aan de Cèze. De Cèze staat er bekend om dat bij extreem onweer het water snel kan stijgen, waardoor de lagere kampeerplaatsen kunnen overstromen. Maar omdat de plek zo mooi is, kiezen wij een plaats uit met code rood….! Niet dat dit een probleem is want de weer-app. voorspelt voor de komende dagen uitsluitend zon!

WP_20160630_18_11_25_Rich

Doordat de camping tegen de bergwand aan ligt, zijn de wegen en paden erg stijl, en zeker met temperaturen boven de 30 graden is dat afzien. Vooral de eerste dagen hebben we hier veel last van. Na een paar dagen wen je er ook weer aan en lopen we moeiteloos de 89 trappen per dag (volgens mijn Fitbit activity tracker)

We brengen een groot deel van de dag door aan een van de strandjes langs de Cèze. Het is vast niet de bedoeling maar het wordt gedoogd dat Tommie meegaat naar het strand. Op een strandmatje dat wij over hem heen terugslaan ligt hij lekker in de schaduw te genieten. Af en toe een paar stapjes in het water vindt hij leuk. Maar zodra de korte pootjes geen bodem meer voelen is er maar één weg; zo snel mogelijk het water uit!

WP_20160630_16_39_39_Pro

Ook hier horen wij ’s nachts  diezelfde piep als op de vorige camping. Het klinkt echt als een alarmpiepje, maar we gokken nu dat het toch een vogel moet zijn. Geen idee wat voor een vogel. ’s Morgens genieten we van de schaduw onder de luifel en in de loop van de middag verhuizen we naar schaduw van de boom. Het leven hier is ‘God in Frankrijk’. Data ontvangst op onze mobiel is onmogelijk. Om de weersverwachting te kunnen raadplegen moeten wij helemaal naar het wifi-punt, boven op de berg bij receptie van de camping. De verwachtingen richting het noorden voorspellen niet veel goeds. Dus verlengen wij ons verblijf hier.

Maar vroeger of later zullen we toch eens naar huis moeten….. Luxemburg en Parijs vallen als tussenstop af in verband met slechte weersverwachting. Dus de keus is gevallen op camping Domaine de la Gagère in de Morvan. Het worden weer heel wat kilometers rijden vandaag. Maar zoals elke dag begint onze dag eerst rustig met een bezoek aan de Boulanger en een ontbijtje in de zon. Binnen een uurtje is alles afgebroken, ingepakt en rijden we met de caravan achter de auto de steile weg omhoog. Veel kampeerders laten de caravan door de beheerder naar boven halen. Maar met ònze caravan kunnen wij dit met gemak zelf af. Bij de receptie vragen we nog na welke vogel het zou kunnen zijn maar zij hebben geen idee, mogelijk een uil?

Aangekomen bij de receptie dachten we dat we, wat betreft hellingen, het ergste voor vandaag wel gehad hadden. Maar op weg naar Luzy heeft de navigatie een heel bijzondere route gekozen. Dwars door de Gard en de Ardèche heeft ze de kleinste kronkelweggetjes uitgezocht. Het duurt eindeloos voordat we weer op een hoofdweg terecht komen. Hans kan genieten van het uitzicht maar ik ben minder blij als ik met caravan achteruit moet rijden om een tegenliggende vrachtwagen te kunnen laten passeren. Maar wanneer we door het eerste tolpoortje rijden, gaat het gaspedaal diep in en scheuren we lekker door op weg naar Luzy.

WP_20160705_17_16_41_Rich

Onderweg reserveren wij telefonisch alvast een plekje voor het diner. Betty klinkt enthousiast en vertelt dat ze ons plekje van twee jaar terug voor ons gereserveerd heeft. Heerlijk; het voelt als onderweg naar ‘thuis’ te zijn. En alle stress rond de rotweggetjes laten we achter ons.

Eenmaal op de camping worden we hartelijk ontvangen en in ‘no-time’ staat ons mobiele onderkomen er weer strak bij. Snel het zwembad in plonzen om wat af te koelen en daarna een flinke wandeling met de hond buiten de camping. De bossen rond de camping zijn eeuwenoud en onderdeel van het beschermde natuurgebied van de Morvan. Dit is niet alleen voor Tommie een paradijs maar ook wij genieten van de lichaamsbeweging na een auto-dag. ’s Avonds heerlijk gegeten in het restaurant, vanavond de Franse kaart met als voorgerecht eenden-maagjes. Na afloop nog even de hond uitlaten. Het bos heeft in de schemering een sprookjesachtige sfeer. Of beter een magische sfeer! En dit is ons uitzicht……

WP_20160704_22_18_31_Rich

In de vroege ochtend hebben wij steeds wat last bewolking en vanaf een uur of 10:00 wint de zon steeds meer terrein. Maar met temperaturen van boven de 25 graden hoor je ons niet klagen! Toen we van thuis vertrokken zijn we de reserve hondenpoepzakjes vergeten. En we hebben ze overal gezocht. Maar zijn hier moeilijk te verkrijgen. In het Frans vragen naar ‘sachets plastic de merde de chien’ helpt niet. In de supermarkt levert het één verwijzing naar het gemeentehuis op of we werden verwezen naar de pedaalemmer zakken. Maar zowaar, bij de B1 in Luzy vinden we de poepzakjes die we zochten!

WP_20160706_11_55_21_Rich

Het bos rond de camping is voor een deel een productiebos voor hout maar er staan ook eeuwenoude bomen. Deze bomen lijken weggelopen te zijn uit een sprookjesbos. Maar er is hier meer…. In de directe omgeving worden leylijnen gevonden (aardse energie banen) Op sommige plekken zijn er zoutkristallen geplaatst om deze energie beter te laten ‘stromen’. Op Mont Dône, ook vlakbij de camping, vinden we Megalieten/Menhirs. Deze vormen een soort van hunebed. Dat hier ‘iets’ is, voelen we echt. Maar wij merken het ook aan het gedrag van onze hond. Hij gedraagt zich anders en is totaal ontspannen, poseert zelfs geduldig voor foto’s.

WP_20160705_16_28_38_Rich

Wij hebben deze vakantie echt geboft met het weer. Zelfs hier in midden Frankrijk hebben we prachtig weer gehad. Het alarmtoontje hebben wij hier ’s nachts niet meer gehoord. Maar ook dat mysterie is opgelost! Betty, de eigenaresse van de camping, is amateur ornitholoog. En na onze perfecte imitatie is ze gaan zoeken naar welke vogel dit geluid maakt. Het blijkt een dwerguil te zijn! (Google maar op ‘geluid dwerguil’ en je kunt het piepje horen).

Vanavond nog één keer gezellig dineren in het restaurant en vanaf morgen eten we weer thuis! De rit naar huis is zo’n kleine 900 kilometer (met kleine omweg) dus we willen vroeg weg. Omdat ’s morgens alles nog wat klammig is, hebben wij de luifel al van te voren afgebroken, dan gaat die in ieder geval droog mee. De tent ‘smoelt’ wel een stuk minder zonder die luifel….

WP_20160706_22_01_50_Rich

De nieuwe Karsten tent is ons goed bevallen. Wij hadden niet de ruimte die we in de dock-tent hadden. Maar dat hebben wij eigenlijk niet echt gemist.  Omdat wij met de luifel er een andere leefruimte bij kregen. Overdag een heerlijk schaduw plekje en ’s avonds lekker beschut buiten zitten. Het op- en afbreken is na enig oefenen een fluitje van een cent geworden.

En na jaren trouwe dienst hebben we afscheid genomen van onze Docktent. Wij wensen de nieuwe eigenaren net zoveel kampeer plezier met deze fantastische tent als wij beleefd hebben!

2011_0615BD_small

 

 

 

 

Een nieuwe tent voor Tommie

Vorig jaar tijdens het Camptrailer weekend, bewees Tommie een echte Houdini te zijn. Terwijl wij met z’n allen in het clubhuis zaten, wist onze hond zichzelf te bevrijden uit de bench. Het was hem gelukt één van de tralies los te krijgen en vervolgens zijn kopje erdoor te wurmen. Verder dan met zijn kop kwam hij niet maar hij zat wel  muurvast.
Met geduld en tact kon ik hem gelukkig wel weer zonder ijzerzaag bevrijden….

WP_20160606_15_25_58_Pro

Dus moesten wij voor dit jaar op zoek naar een ‘beveiligde’ woning voor onze viervoeter. En dat is een auto-kennel geworden. Hier komt hij niet meer uit. Daarnaast natuurlijk ook veilig voor onderweg dus dat is mooi meegenomen tijdens de lange ritten richting Zuid Frankrijk.
Nu nog even uitvogelen hoe wij Tommie kunnen beschermen tegen de zon en de regen.

WP_20160606_15_26_42_Pro

Vandaag achter de naaimachine gekropen en er een mooie tent over Tommie’s kennel gemaakt!